Hayat Bir Şiir Ama Sana Dair — Tuncay Uçungan

Babalarını kimse bilmez Ama onlar benim çocuklarım Gözün gözüme her döndüğünde Saatlerce sancılanıyorum Konuştuğun her kelimenin Her harfine sabahlara kadar Feryat figan inliyorum Tenin tenime her değdiğinde Ben hamile kalıyorum Bazen bir bazen ikiz inanır mısın Üçüz bile kalemi sıkarak Kağıdı yırtarak doğuruyorum Sıralarını karıştırıyor Adlarını bile koyamıyorum Şimdi bunlar askere gidenler On beşinde sekizinde beşinde Velhasıl bir günlük bile var Meme emmez biberon bilmezler Onlar büyüdükçe ciğerimi söker Çoğaldıkça yüreğimle beslenirler

Babalarını kimse bilmezAma onlar benim çocuklarımGözün gözüme her döndüğündeSaatlerce sancılanıyorumKonuştuğun her kelimeninHer harfine sabahlara kadarFeryat figan inliyorumTenin tenime her değdiğindeBen hamile kalıyorumBazen bir bazen ikiz inanır mısın Üçüz bile kalemi sıkarak Kağıdı yırtarak doğuruyorumSıralarını karıştırıyorAdlarını bile koyamıyorumŞimdi bunlar askere gidenlerOn beşinde sekizinde beşindeVelhasıl bir günlük bile varMeme emmez biberon bilmezlerOnlar büyüdükçe ciğerimi sökerÇoğaldıkça yüreğimle beslenirler

Babalarını kimse bilmez Ama onlar benim çocuklarım Gözün gözüme her döndüğünde Saatlerce sancılanıyorum Konuştuğun her kelimenin Her harfine sabahlara kadar Feryat figan inliyorum Tenin tenime her değdiğinde Ben hamile kalıyorum Bazen bir bazen ikiz inanır mısın Üçüz bile kalemi sıkarak Kağıdı yırtarak doğuruyorum Sıralarını karıştırıyor Adlarını bile koyamıyorum Şimdi bunlar askere gidenler On beşinde sekizinde beşinde Velhasıl bir günlük bile var Meme emmez biberon bilmezler Onlar büyüdükçe ciğerimi söker Çoğaldıkça yüreğimle beslenirler Kanımı emer beni tüketirler Bak işte böyle yürüdüler Babalarını kimse bilmez Ama onlar bizim çocuklarımız Sensiz adlarını koyamıyorum Kimliklerini bile çıkaramıyorum