Hayat Hakikat Edebiyat — Ali Osman Öztürk

Platon bilindiği gibi yalancılıkla suçladığı şairleri kendi cumhuriyetinden kovmuştur Sebebi ise onların zaten kendilerine ait olmayan gerçekleri aktaran elçi kahin konumunda bulunmalarıdır Diğer bir ifadeyle bu yazarlık modelinde poeta vates şairler ancak coşkunluk taşkınlık anındayken erişebildikleri veya kendilerine ulaştırılan mesajları bizlere sunabilirler O yüzden de anlattıkları tartışmalıdır Gençleri savaştan soğutması gerekçesi ise başka bir iddia olarak kalacaktır Aristo ise aksini düşünür Ona göre anlatmak insanın doğuştan sahip bulunduğu bir meziyettir Anlatılanlar bunları anlatan kişilerin kendilerine aittir Aristo için önemli olan gerçeğin kendisi değil olası olan şeylerin anlatımıdır Devamında bir karşılaştırma yapar Gerçek yaşamda cereyan etmiş özel bir olayın anlatımına odaklanan tarihin aksine edebiyatın tragedya sadece olası mümkün olanı sergilemesi gerekir Bahse konu olay önceden yaşanmış ise tarihçinin kurgulanmış ise şairin sorumluluk sahasına girer Bu haliyle Aristo edebiyatın dil görünümüyle değil de konusuyla ilgilenir İnsanlar bu antropolojik ihtiyaç sayesinde tragedyalar özelinde birtakım tehlikeli duygularını ehlileştirme fırsatına kavuşurlar Edebiyatın insanlar üzerindeki etkisi ise böylelikle onaylanır

Platon bilindiği gibi yalancılıkla suçladığı şairleri kendi cumhuriyetinden kovmuştur Sebebi ise onların zaten kendilerine ait olmayan gerçekleri aktaran elçi kahin konumunda bulunmalarıdır Diğer bir ifadeyle bu yazarlık modelinde poeta vates şairler ancak coşkunluk taşkınlık anındayken erişebildikleri veya kendilerine ulaştırılan mesajları bizlere sunabilirler O yüzden de anlattıkları tartışmalıdır Gençleri savaştan soğutması gerekçesi ise başka bir iddia olarak kalacaktır Aristo ise aksini düşünür Ona göre anlatmak insanın doğuştan sahip bulunduğu bir meziyettir Anlatılanlar bunları anlatan kişilerin kendilerine aittir Aristo için önemli olan gerçeğin kendisi değil olası olan şeylerin anlatımıdır Devamında bir karşılaştırma yapar Gerçek yaşamda cereyan etmiş özel bir olayın anlatımına odaklanan tarihin aksine edebiyatın tragedya sadece olası mümkün olanı sergilemesi gerekir Bahse konu olay önceden yaşanmış ise tarihçinin kurgulanmış ise şairin sorumluluk sahasına girer Bu haliyle Aristo edebiyatın dil görünümüyle değil de konusuyla ilgilenir İnsanlar bu antropolojik ihtiyaç sayesinde tragedyalar özelinde birtakım tehlikeli duygularını ehlileştirme fırsatına kavuşurlar Edebiyatın insanlar üzerindeki etkisi ise böylelikle onaylanır