Hayat Siyah Ölüm Beyaz — Turgay Kantürk

Kıyıya vuran geceden kalan şeyler bizimdi nasılsa Onları ayıklayan bu çocuk yüzlü adamlardan çok daha gençtik İzliyorduk Onlar bizden çok daha yaşlı çok daha kirli ve çok daha uykusuzdular Parıldıyan kumların üstünde nerdeyse boyumuza yaklaşan bu kabuklu yaratıkların dışını özenle temizliyorlar tumturaklı bir edayla kumdan kaleler ve kumdan kederler biriktiriyor gizemli sunaklar içsel ayinler düzenler gibi sakınıyorlardı o ışıltılı taşları evet inciler gerçekti İzini sürmekten yorgun düştüğümüz buluntulardı onlar İnciler parlaktı ve bir tanesi siyahtı O gün büyümüşüm öyle diyorlar