Haz ve Bilgelik Diyalogları — Platon Eflatun

Platon ve Aristoteles hem Diyojen in toplum dışı kayıtsızlık ahlakına hem de Aristippos un haz ahlakına karşı çıkarlar İyi hayatın ve mutluluğun ancak toplum içinde ve iyi bir yönetim altında mümkün olduğuna inanırlar Aristoteles insan toplumsal politik bir hayvandır Platon Devlet te bunu belirtir Aristoteles e göre erdemli bir eylem haz vericidir Ancak her haz verici iyi değildir Haz erdemin bir yan ürünü bir ödülüdür ama özü değildir Platon un siyasi seçkincilik düşüncesi aristokratik yönetim fikrine götürür Seçkinlerin görevi bilim yaparak siyasal ahlaksal ilkeleri tesis etmek bu sayede halkı eğitmek ve yönetmektir Geri kalanların erdemi ise itaat etmektir Yöneticilerin filozof ya da filozofların yönetici olması gerekir Aristoteles e göre en yüksek iyi mutluluktur O ancak iyi bir toplumsal siyasal sistemde gerçekleşebilir Ancak bütün insanlar için tek bir mutluluk yoktur Aristoteles mutluluğu Ruhun erdeme uygun etkinliği olarak tanımlar İyi ve mutlu bir hayat için birden fazla şey gerekir Platon ve Kiniklerden farklı olarak Platon mutlu olmak için gerekli olan maddi şeyin ölçülü zenginlik manevi şeyin ise dostluk ve sevgi olduğunu öne sürer İyi bir toplumsal siyasal düzenin iyi bir bireysel kişisel ahlak için yararlı hatta gerekli olduğu görüşü makul bir görüştür Ancak bu durumun tehlikesi şudur ki ahlak sorununu siyaset sorununa indirgemek gibi bir hataya düşülebilir Yani kötü bir toplumsal siyasal sistemde iyi bir ahlaksal yaşam sürmenin imkansızlaşması düşünülebilir Nitekim Platon ve Aristoteles in yaşadıkları siyasal toplumsal sistemin hiç ideal bir sistem olduğu söylenemez Bu durum kendi iddiaları ile çelişir

Platon Eflatun tarafından kaleme alınan Haz ve Bilgelik Diyalogları Arya Yayıncılık eseri olarak okurlarla buluşuyor Haz ve Bilgelik Diyalogları Platon Eflatun Kitap Özeti Platon ve Aristoteles hem Diyojen in toplum dışı kayıtsızlık ahlakına hem de Aristippos un haz ahlakına karşı çıkarlar İyi hayatın ve mutluluğun ancak toplum içinde ve iyi bir yönetim altında mümkün olduğuna inanırlar Aristoteles insan toplumsal politik bir hayvandır Platon Devlet te bunu belirtir Aristoteles e göre erdemli bir eylem haz vericidir Ancak her haz verici iyi değildir Haz erdemin bir yan ürünü bir ödülüdür ama özü değildir Platon un siyasi seçkincilik düşüncesi aristokratik yönetim fikrine götürür Seçkinlerin görevi bilim yaparak siyasal ahlaksal ilkeleri tesis etmek bu sayede halkı eğitmek ve yönetmektir Geri kalanların erdemi ise itaat etmektir Yöneticilerin filozof ya da filozofların yönetici olması gerekir Aristoteles e göre en yüksek iyi mutluluktur O ancak iyi bir toplumsal siyasal sistemde gerçekleşebilir Ancak bütün insanlar için tek bir mutluluk yoktur Aristoteles mutluluğu Ruhun erdeme uygun etkinliği olarak tanımlar İyi ve mutlu bir hayat için birden fazla şey gerekir Platon ve Kiniklerden farklı olarak Platon mutlu olmak için gerekli olan maddi şeyin ölçülü zenginlik manevi şeyin ise dostluk ve sevgi olduğunu öne sürer İyi bir toplumsal siyasal düzenin iyi bir bireysel kişisel ahlak için yararlı hatta gerekli olduğu görüşü makul bir görüştür Ancak bu durumun tehlikesi şudur ki ahlak sorununu siyaset sorununa indirgemek gibi bir hataya düşülebilir Yani kötü bir toplumsal siyasal sistemde iyi bir ahlaksal yaşam sürmenin imkansızlaşması düşünülebilir Nitekim Platon ve Aristoteles in yaşadıkları siyasal toplumsal sistemin hiç ideal bir sistem olduğu söylenemez Bu durum kendi iddiaları ile çelişir Yayınevi Arya Yayıncılık Yazar Platon Eflatun Sayfa 140 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 11 00x19 50 cm Basım Yılı Mart 2015 Barkod 9786054876167 Kategori Genel Felsefe

Platon ve Aristoteles hem Diyojen in toplum dışı kayıtsızlık ahlakına hem de Aristippos un haz ahlakına karşı çıkarlar İyi hayatın ve mutluluğun ancak toplum içinde ve iyi bir yönetim altında mümkün olduğuna inanırlar Aristoteles insan toplumsal politik bir hayvandır Platon Devlet te bunu belirtir Aristoteles e göre erdemli bir eylem haz vericidir Ancak her haz verici iyi değildir Haz erdemin bir yan ürünü bir ödülüdür ama özü değildir Platon un siyasi seçkincilik düşüncesi aristokratik yönetim fikrine götürür Seçkinlerin görevi bilim yaparak siyasal ahlaksal ilkeleri tesis etmek bu sayede halkı eğitmek ve yönetmektir Geri kalanların erdemi ise itaat etmektir Yöneticilerin filozof ya da filozofların yönetici olması gerekir Aristoteles e göre en yüksek iyi mutluluktur O ancak iyi bir toplumsal siyasal sistemde gerçekleşebilir Ancak bütün insanlar için tek bir mutluluk yoktur Aristoteles mutluluğu Ruhun erdeme uygun etkinliği olarak tanımlar İyi ve mutlu bir hayat için birden fazla şey gerekir Platon ve Kiniklerden farklı olarak Platon mutlu olmak için gerekli olan maddi şeyin ölçülü zenginlik manevi şeyin ise dostluk ve sevgi olduğunu öne sürer İyi bir toplumsal siyasal düzenin iyi bir bireysel kişisel ahlak için yararlı hatta gerekli olduğu görüşü makul bir görüştür Ancak bu durumun tehlikesi şudur ki ahlak sorununu siyaset sorununa indirgemek gibi bir hataya düşülebilir Yani kötü bir toplumsal siyasal sistemde iyi bir ahlaksal yaşam sürmenin imkansızlaşması düşünülebilir Nitekim Platon ve Aristoteles in yaşadıkları siyasal toplumsal sistemin hiç ideal bir sistem olduğu söylenemez Bu durum kendi iddiaları ile çelişir

Platon ve Aristoteles hem Diyojen in toplum dışı kayıtsızlık ahlakına hem de Aristippos un haz ahlakına karşı çıkarlar İyi hayatın ve mutluluğun ancak toplum içinde ve iyi bir yönetim altında mümkün olduğuna inanırlar Aristoteles insan toplumsal politik bir hayvandır Platon Devlet te bunu belirtir Aristoteles e göre erdemli bir eylem haz vericidir Ancak her haz verici iyi değildir Haz erdemin bir yan ürünü bir ödülüdür ama özü değildir Platon un siyasi seçkincilik düşüncesi aristokratik yönetim fikrine götürür Seçkinlerin görevi bilim yaparak siyasal ahlaksal ilkeleri tesis etmek bu sayede halkı eğitmek ve yönetmektir Geri kalanların erdemi ise itaat etmektir Yöneticilerin filozof ya da filozofların yönetici olması gerekir Aristoteles e göre en yüksek iyi mutluluktur O ancak iyi bir toplumsal siyasal sistemde gerçekleşebilir Ancak bütün insanlar için tek bir mutluluk yoktur Aristoteles mutluluğu Ruhun erdeme uygun etkinliği olarak tanımlar İyi ve mutlu bir hayat için birden fazla şey gerekir Platon ve Kiniklerden farklı olarak Platon mutlu olmak için gerekli olan maddi şeyin ölçülü zenginlik manevi şeyin ise dostluk ve sevgi olduğunu öne sürer İyi bir toplumsal siyasal düzenin iyi bir bireysel kişisel ahlak için yararlı hatta gerekli olduğu görüşü makul bir görüştür Ancak bu durumun tehlikesi şudur ki ahlak sorununu siyaset sorununa indirgemek gibi bir hataya düşülebilir Yani kötü bir toplumsal siyasal sistemde iyi bir ahlaksal yaşam sürmenin imkansızlaşması düşünülebilir Nitekim Platon ve Aristoteles in yaşadıkları siyasal toplumsal sistemin hiç ideal bir sistem olduğu söylenemez Bu durum kendi iddiaları ile çelişir