Hazal — Ahmet Bulgay

Kucakla beni ey gök mavisi bulut karası Dal kırmızısı ve uzunu en güzel zamanların Sarı uçurtmalar konacak sol omzuma Beni sağ omzumdan öpecek rüzgârlar Eniğin en ince inlemesine sığacak gülüşlerim Kuzunun en sert çalımına Ve karıncanın devleşmesine yoracağım Kamburumun çıkmasını Mor olacak dallar salkım saçak Kuru kuru yeşerecek otlar kapı eşiğinde Ekmeğin arasına karışan topraklar olacak Çocukluktan tüm bunlar Sallayıp salıncaklarımı gideceğim Ve ben göreceğim büyüdüğümü