Helbesten Dilan — Mezher Tümen

Car heye mirov aşiqê canê xwe ye Car jî heye mirov dijminê canê xwe ye Car heye mirov celadê zeman e Car jî heye zeman celadê mirov e Car heye mirov ji dil diçe Car jî heye dil ji mirov diçe Car heye mirov li evînê digere Car jî heye evîn li mirov vediger e Car heye mirov ji eşqê direv e Car jî heye eşq ji mirov direv e Car heye mirov li nava dilê evînê da ye Car jî heye evîn li nava dilê mirov da ye

Car heye mirov aşiqê canê xwe ye Car jî heye mirov dijminê canê xwe ye Car heye mirov celadê zeman e Car jî heye zeman celadê mirov e Car heye mirov ji dil diçe Car jî heye dil ji mirov diçe Car heye mirov li evînê digere Car jî heye evîn li mirov vediger e Car heye mirov ji eşqê direv e Car jî heye eşq ji mirov direv e Car heye mirov li nava dilê evînê da ye Car jî heye evîn li nava dilê mirov da ye

İçtiğim su çok rahatlatıyordu yanan içimi Yüzüm çok yanıyordu Yanımda kalan refakatçiye rica ettim ayna getir yüzüme bakayım diye Gitti geldi yok dedi Nasıl yok benim odamda var dedim Baktım yok dedi Yalan söylüyorsun getirmek istemedin dedim Tekrar yolladım Gitti yine eli boş geldi Yok hiçbir yerde bulamadım dedi Biz konuşurken eşim geldi Ne istiyorsun dedi Ayna dedim yüzümü merak ediyorum Ağlayarak Senin yüzün mü değişmiş ayna istiyorsun dedi Peki sen neden ağlıyorsun dedim Yüzün için ağlamıyorum ellerin ayakların için ağlıyorum dedi Ama inanmamıştım eşime

Car heye mirov aşiqê canê xwe ye Car jî heye mirov dijminê canê xwe ye Car heye mirov celadê zeman e Car jî heye zeman celadê mirov e Car heye mirov ji dil diçe Car jî heye dil ji mirov diçe Car heye mirov li evînê digere Car jî heye evîn li mirov vediger e Car heye mirov ji eşqê direv e Car jî heye eşq ji mirov direv e Car heye mirov li nava dilê evînê da ye Car jî heye evîn li nava dilê mirov da ye