Her Şeye Rağmen — Oğuzhan Özoğlu

Her gözümle bakarım sanaağlar şafak şafağa çekilirdi vekızların bakışları dökülürdü babamın paltosundanipler eklenirdi eriyen mumlarabaşladığımız ve soluyan patiskamyerleşti sorgu odasınagörevli memurçıkarıp kunduralarını ve kol saatiniarkasına yaslanıp yaslanıp karanlığasigarasını yaktı gülerek homurdanarakyeni basmıştı çünkü emeklilik yaşınakırmızı mührü yeni basmıştı veznecikörpe kağıtlara bakir köreşeye bile

Her gözümle bakarım sana ağlar şafak şafağa çekilirdi ve kızların bakışları dökülürdü babamın paltosundan ipler eklenirdi eriyen mumlara başladığımız ve soluyan patiskam yerleşti sorgu odasına görevli memur çıkarıp kunduralarını ve kol saatini arkasına yaslanıp yaslanıp karanlığa sigarasını yaktı gülerek homurdanarak yeni basmıştı çünkü emeklilik yaşına kırmızı mührü yeni basmıştı vezneci körpe kağıtlara bakir köreşeye bile

Her gözümle bakarım sanaağlar şafak şafağa çekilirdi vekızların bakışları dökülürdü babamın paltosundanipler eklenirdi eriyen mumlarabaşladığımız ve soluyan patiskamyerleşti sorgu odasınagörevli memurçıkarıp kunduralarını ve kol saatiniarkasına yaslanıp yaslanıp karanlığasigarasını yaktı gülerek homurdanarakyeni basmıştı çünkü emeklilik yaşınakırmızı mührü yeni basmıştı veznecikörpe kağıtlara bakir köreşeye bile

Her gözümle bakarım sana ağlar şafak şafağa çekilirdi ve kızların bakışları dökülürdü babamın paltosundan ipler eklenirdi eriyen mumlara başladığımız ve soluyan patiskam yerleşti sorgu odasına görevli memur çıkarıp kunduralarını ve kol saatini arkasına yaslanıp yaslanıp karanlığa sigarasını yaktı gülerek homurdanarak yeni basmıştı çünkü emeklilik yaşına kırmızı mührü yeni basmıştı vezneci körpe kağıtlara bakir köreşeye bile