Her Şeye Rağmen Sevgi — Lev N Tolstoy

Bir gün ermişlerden birine sormuşlar Sevginin sözünü edenler ile sevgiyi gerçekten yaşayanlar arasında ne fark vardır Bakın göstereyim demiş ermiş Bir sofra hazırlamış Bu sofraya sevgiyi dilinden düşürmeyen ama dilden gönüle indirmeyen kişileri çağırmışlar Hepsi yerlerine oturmuşlar Derken sıcak çorbalar ve arkasından da derviş kaşığı denilen bir metre boyunda kaşıklar gelmiş Ermiş Bu kaşıkların sapının ucundan tutup öyle yiyeceksiniz diye bir şart koşmuş Öyle kaşığın çukur kısmına yakın yerden tutmak yok Peki demişler ve çorbayı içmeye başlamışlar Fakat o da ne Kaşıklar uzun geldiğinden sofradaki hiç kimse çorbayı döküp saçmadan bir türlü ağzına götüremiyormuş En sonunda bakmışlar bu iş olmuyar çorbadan vazgeçip öylece aç aç kalkmışlar sofradan Onlar safradan kalktıktan sonra ermiş Şimdi de sevgiyi gerçekten bilip yaşayanları çağıralım sofraya demiş Yüzleri aydınlık gözleri sevgiyle gülümseyen insanlar oturmuş sofraya Ermiş Buyrun bakalım deyince de her biri uzun saplı kaşığını çorbaya daldırıp karşısındaki kardeşine uzatıp içmişler çorbalarını Böylece her biri diğerini doyurmuş olarak şükür içinde sofradan kalkmışlar İşte demiş ermiş Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır Ve kim ki kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır şüphesiz Şunu da unutmayın ki hayat pazarında alan değil her zaman veren kazançlıdır