Herkes Herkesle Dostmuş Gibi — Barış Bıçakçı

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi Tanıtım Bülteninden

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi Tanıtım Bülteninden

Tuhaf bir oyun oynuyor sanki insanlar Birinin öyküsü sürüp giderken bir hayat devam ederken yanından geçen oralarda bir yerde gezen bir başkasına öteki hayatlara ilişiyor gözümüz gönlümüz En derin en gizli hem de en sıradan öyküler bunlar

Tuhaf bir oyun oynuyor sanki insanlar Birinin öyküsü sürüp giderken bir hayat devam ederken yanından geçen oralarda bir yerde gezen bir başkasına öteki hayatlara ilişiyor gözümüz gönlümüz En derin en gizli hem de en sıradan öyküler bunlar

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi Kitaptan bir bölüm okumak için tıklayın

Sokakta yürürken alışverişte parkta dolmuşta otobüste kuyruk beklerken kulağını atar ya insan bazen değişik insanların değişik dertlerinden acı hayat hikâyelerinden münakaşalardan belki de sevinçlerden kesitler işitir Bazen öylesine duyup geçer bunları bazen de zihni işittiklerinin peşine takılır gider başkalarının hayatlarını kurgular kafasında ya da kulağına çalınanlar kendi hayatıyla ilgili düşüncelerini sezilerini tetikler Umumi yerlerde kulağını ortaya atmayı sevenler habis dedikoducular değildir ille bazen de belki de içgörülerini empati yeteneklerini bileylemek için yapıyorlardır bunu Acaba Barış Bıçakçı da öyle mi yapmış böyle biri midir bilemeyiz Ama neticenin ya da okur üzerindeki tesirin öyle olduğu kesin Herkes Herkesle Dostmuş Gibide sokakta birbirine teğet geçen insanların hayatları da birbirine teğet geçiyor bazen de içiçe giriyor birbirine ulanıyor Hayatları taşıyan sözlerin birbirine ulandığı o hemzemin geçit anları ustaca Bütün insanları ve onların dünyalarını aynılaştıran basit bir naiflik de yok bu geçişlerde farklı hayatları kendi içinden anlayabilen bir gönül gözü var Onun için Herkes Herkesle Dostmuş Gibi Ama doğrusu herkesler de yok bu gezintide Yukarıdakiler yok Sıradan insanlar küçük insanlar var Öğrenci memur küçük esnaf emekli evhanımı onlar Sıradan insanların sıradan maişet meselelerini küçük hesaplarını tasalarını aşklarını tutkularını takıntılarını tam da o sıradanlık kalıbı içinde bildik hususiyetsizliğiyle görebilirsiniz burada Ama o sıradanlıkların içinde her insanın ayrı bir âlem olduğunu da görebilirsiniz Sıradan insanların toplu olarak bir ideal tertip halinde ana karakterini teşkil ettiğini düşünebilirsiniz bu romancığın Barış Bıçakçının küçük insanlara sıradan hayatlara bakışında gerçekten yeni bir şey var Steinbeck ya da Orhan Kemalvari bir yan görebilirsiniz ama tam öyle değil Öyle büsbütün toplumcu gerçekçi değil Sait Faikle yakınlık kurduğunuz anlar olabilir ama öyle bir küçük adam romantizmi yok burada fantastik öğeler yok Yusuf Atılganı düşünebilirsiniz ama onda görebileceğiniz karanlık yok burada Sevgi Soysalın Yenişehirde Bir Öğle Vakti gezintisini hatırlayabilirsiniz tabii ki ama Bıçakçının anlatısı o çeşit politik değil Başka yazarlıklarla kıyaslamaya elverecek pek çok sinyal veriyor Herkes Herkesle Dostmuş Gibi ama belirgin bir esin bağlantısı yok yakın akrabalık bulmak zor Gerçekten de yeni bir şey var Herkes Herkesle Dostmuş Gibi bütün bunların yanında bir Ankara gezintisi Özel surette hiçbir tasvire girmeden hiçbir köşeyi bir cümleyle olsun resmetmeye kalkışmadan ama Ankaranın çok mahallesini caddesini sokağını meydanını laf arasında anarak oraların küçücük ayrıntılarından bir iki sözcükle bahsederek bu kentle ilişiği olmayanların hiç başını ağrıtmaksızın ilişiği olanların içini ısıtıyor Herkes Herkesle Dostmuş Gibiden başkent Ankara bürokrasi kalesi Ankara değil de işte o basit insanların yaşadığı Ankara göz kırpıyor

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi Yayınevi İLETİŞİM YAYINLARI Yazar BARIŞ BIÇAKÇI Sayfa Sayısı 112 Yıl 2021

Tuhaf bir oyun oynuyor sanki insanlar Birinin öyküsü sürüp giderken bir hayat devam ederken yanından geçen oralarda bir yerde gezen bir başkasına öteki hayatlara ilişiyor gözümüz gönlümüz En derin en gizli hem de en sıradan öyküler bunlar Öyküler örüldükçe sesler görüntüler hareketler insanlık halleri çoğalıyor Hiçbir ses hiçbir görüntü bir diğerini örtmeden boğmadan birbirine ilişmeden birbirine destek de olmadan Aynı zamanda bir Ankara romanı bu Sakarya Caddesi Yüksel Caddesi Tandoğan Gar Ulus İsmetpaşa Mahallesi Kale Bahçeli 1 Cadde Kurumlar Tunus Tunalı Kuğulu Park Güven Park Gençlik Parkı Hiçbir insanın sıradan olmadığını gösteren öyküleriyle sıradan insanlar Okudukça körelmiş olan tüm duygularınızın yeniden hassasiyet kazandığını fark ediyorsunuz Buna seviniyorsunuz Çok seviniyorsunuz O sevinçle baktığınızda içiniz de sızlıyor bu dünyada her şey niye böyle diye Şair elinden çıkma bir roman Bu kitapta sokakta birbirine teğet geçen insanların hayatları da birbirine teğet geçiyor bazen de iç içe giriyor birbirlerine ulanıyor Hayatları taşıyan sözlerin birbirine ulandığı o hemzemin geçit anları anlatılıyor ustaca Ama doğrusu herkesler de yok bu gezintide Yukarıdakiler yok Sıradan insanlar küçük insanlar var Öğrenci memur küçük esnaf emekli evhanımı onlar Sıradan insanların sıradan maişet meseleleri küçük hesapları tasaları aşkları tutkuları takıntıları Ama o sıradanlıkların içinde her insanın ayrı bir alem olduğunu da görebilirsiniz Barış Bıçakçı nın küçük insanlara sıradan hayatlara bakışında gerçekten yeni bir şey var Başka yazarlıklarla kıyaslamaya elverecek pek çok sinyal veriyor Herkes Herkesle Dostmuş Gibi ama belirgin bir esin bağlantısı yok yakın akrabalık bulmak zor Gerçekten de yeni bir şey var Herkes Herkesle Dostmuş Gibi bütün bunların yanında bir Ankara gezintisi Özel surette hiçbir tasvire girmeden hiçbir köşeyi bir cümleyle olsun resmetmeye kalkışmadan ama Ankara nın çok mahallesini caddesini sokağını meydanını laf arasında anarak oraların küçücük ayrıntılarından bir iki sözcükle bahsederek bu kentle ilişiği olmayanların hiç başını ağrıtmaksızın ilişiği olanların içini ısıtıyor Herkes Herkesle Dostmuş Gibi den başkent Ankara bürokrasi kalesi Ankara değil de işte o basit insanların yaşadığı Ankara göz kırpıyor

Cadde tarafından her zamanki uğultu geliyordu Çarşambanın uğultusuydu bu işe giden insanların dükkâncıların işportacıların işsiz güçsüzlerin uzattığı eldi bu düşmesin diye ihtiyarlar kendi çukurlarına Uzanıp tuttu bu eli Olaylar Ankara da geçiyor gerisi çorap söküğü gibi img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img