Heybemde Biriken Yolculuk — Mustafa Işık

Heybemde Biriken Yolculuk
Mustafa Işıkİbrişim Kitap
Heybemde Biriken Yolculuk
Mustafa IşıkGönlüm ki bu aralar her gidene küs Kaleme ve kâğıda sırt dönüp dilime sığınan inceden sızan yanım kırk yılın toplanmış bulutlarını bu akşam gönlüme yağdırmaya yeminli Oysa bağrımda büyüyen her söz bana annemden yadigârdı Dağların eteklerine inerken akşamın kızıllığı ıssızlık üstümü ıslatmasın diye ahların vaktine sığındım Geçmişten geleceğe zaman uzarken daha da kıvrılırdı yollar Senden kalan hüzünler kıyıya vuran mülteciler gibi seher yelinden evvel gelip divana hesapsız otururdu Zoraki yüklediğim hayat yükünü çekmemeyeydi telaşım Beni getirip bu hengâmenin ortasına bırakıp gidenlere sormam lazımdı aslında tıpkı Leyla yı götürüp Londra nın ortasına bıraktığı gibi şairin Çokça utangaçtım kırgın ve dökülmüştüm Seni sevmeye yemin ederken en çok annemin gözlerini hatırlayışım bundandı Ah Bir bilsen sen olmadan heybemde ne çok yolculuk biriktirmişim Haydi gelip geçtin diyelim yola serpilen onca yakarışımı kim toplayacak

İBRİŞİM KİTAP
Gönlüm ki bu aralar her gidene küs Kaleme ve kâğıda sırt dönüp dilime sığınan inceden sızan yanım kırk yılın toplanmış bulutlarını bu akşam gönlüme yağdırmaya yeminli Oysa bağrımda büyüyen her söz bana annemden yadigârdı Dağların eteklerine inerken akşamın kızıllığı ıssızlık üstümü ıslatmasın diye ahların vaktine sığındım Geçmişten geleceğe zaman uzarken daha da kıvrılırdı yollar Senden kalan hüzünler kıyıya vuran mülteciler gibi seher yelinden evvel gelip divana hesapsız otururdu Zoraki yüklediğim hayat yükünü çekmemeyeydi telaşım Beni getirip bu hengâmenin ortasına bırakıp gidenlere sormam lazımdı aslında tıpkı Leyla yı götürüp Londra nın ortasına bıraktığı gibi şairin Çokça utangaçtım kırgın ve dökülmüştüm Seni sevmeye yemin ederken en çok annemin gözlerini hatırlayışım bundandı Ah Bir bilsen sen olmadan heybemde ne çok yolculuk biriktirmişim Haydi gelip geçtin diyelim yola serpilen onca yakarışımı kim toplayacak

İbrişim Kitap
Gönlüm ki bu aralar her gidene küs Kaleme ve kâğıda sırt dönüp dilime sığınan inceden sızan yanım kırk yılın toplanmış bulutlarını bu akşam gönlüme yağdırmaya yeminli Oysa bağrımda büyüyen her söz bana annemden yadigârdı Dağların eteklerine inerken akşamın kızıllığı ıssızlık üstümü ıslatmasın diye ahların vaktine sığındım Geçmişten geleceğe zaman uzarken daha da kıvrılırdı yollar Senden kalan hüzünler kıyıya vuran mülteciler gibi seher yelinden evvel gelip divana hesapsız otururdu Zoraki yüklediğim hayat yükünü çekmemeyeydi telaşım Beni getirip bu hengâmenin ortasına bırakıp gidenlere sormam lazımdı aslında tıpkı Leyla yı götürüp Londra nın ortasına bıraktığı gibi şairin Çokça utangaçtım kırgın ve dökülmüştüm Seni sevmeye yemin ederken en çok annemin gözlerini hatırlayışım bundandı Ah Bir bilsen sen olmadan heybemde ne çok yolculuk biriktirmişim Haydi gelip geçtin diyelim yola serpilen onca yakarışımı kim toplayacak