Hicret Öyküleri — Bilal Güler

Gidecekleri yer belliydi Medine Hızlıca şehirden çıkıverdiler Mekke nin dışına geldiklerinde peygamberimiz sav devesini durdurdu Devesinden inmeden Mekke ye doğru son bir defa daha baktı Hüzünlüydü Ağlamamak için kendini zor tutuyordu Mekke doğduğu şehirdi Çok sevdiği eşi çocukları amcası ve dedesinin mezarları buradaydı Her şeyden önemlisi Allah ın evi kutsal Kâbe buradaydı Bunları terk etmek zorunda bırakılmıştı Nemli gözlerle izlediği Mekke ye şöyle seslenebildi Ey sevgili şehir Vallahi eğer beni senden ayrılmak zorunda bırakmasalardı asla senden ayrılmazdım