Hüznün Dili Hüznün Kelimelere Döküldüğü An — Peyman Kapukaya

Bazı duygular vardır ki ne kadar susarsan sus kalbinde yankılanmaya devam eder Ben de böyle bir kalbim taşıdığım her acıyı her hayal kırıklığını ve sevgiyi yazıya dökmeye çalıştım Hep yandım yandıkça kor oldum ama yine de sevmekten vazgeçemedim Sustukça çoğaldı içimde acı yazdıkça biraz hafifledi belki ama hiçbir kelime tam olarak anlatamadı beni Aşkın en derin yerinde kırıldım sessizliğin en koyu yerinde çoğu zaman kayboldum İnsanlara dostluklara hayata dokundum hepsi elimde ince bir sızıya dönüştü Şimdi burada kalbimin küllerinden kalan ne varsa hepsini bir bir bırakıyorum satırların arasına Belki sen de kendi yarandan bir parça bulursun okurken çünkü acı değişir ama hissi hep aynıdır Ve ben o hissin adı oldum sadece