Hüzün — Ahmet Haldun Terzioğlu

Bir devrin hikâyesidir Hüzün Bugün eyyamcı düzene tapanların aklının alamayacağı fedakârlıkların inancın Ülküdaşlığın cesaretin mertliğin dürüstlüğün hikâyesidir Yazılan yalan tarihlere inanmayı seçenlere köklü bir fikri sistemin üzerine çöreklenip keyif sürenlere kapı kapı dolaşıp kemik dilenenlere menfaat ve nefis uçurumunda sefahat içinde yüzenlere satanlara satılıklara dönenlere döneklere onun bunun kapısına çöreklenip yalaka koltuklarında oturmak için ruhlarını satanlara ülkesinin milletinin bölünme çalışmalarına çanak tutan uşaklara çağın zevklerini hedef bellemiş sapıklara bir şey ifade etmesi mümkün değildir bu hikâyenin Bu hikâye on sekiz yaşında sadece on sekiz bahar görmüşken hayatını hiçe sayıp Türk Milleti ve inandığı Ülküsü için toprağa düşen son ezanını dinlemiş son abdestini almış son namazını kılmış ve Rabbim Bunlar benim için son ama Türk Milleti için son olmasın diye dua ederek toprağa düşmüş olan Ülkücü Şehit Erhan Cengiz in hikâyesidir Bu hikâye kanları ile Al Bayrağa renk veren şehitlerin hikâyesidir Bu hikâye İstiklal Marşını işitince gözleri dolan Al Bayrağı görünce yüreği titreyen nerede Bayrağa sarılı bir tabut görürse kopmamak üzere ona sarılmak isteyen ve şehitlik için sıraya giren Türk Ülkücülerinin hikâyesidir Bu hikâye sizin hikâyenizdir