Hüzünlü Kalabalıklar — M FIRAT ERDOĞAN

Ben evimden ayrılırken büyürüm Saatler zihnimde büyür Zaman sanki bir anlığına durur Ve sessizlik alır her tarafı Susturamadıklarım terk eder odamı Fotoğraflar konuşur o zaman Eski kitaplar kazanır anlam Yaşamın ağırlığıdır bastıran Dayatır dayatır özlemini Ödenmemiş borçlar çoğalır Güçlü olmak lazım derdi babam Oysa ben hep gücümü Zayıflığımdan aldım anlatamam Anlaşılmamak bunlardandı işte Yürürken ıslanan kaldırım kenarları Arkamda kalanları düşünürüm Düşlerim evinden ayrılanları Yalnız kendimden olanı ararım Ve her ne kadar yalnızsam O kadar hüzünlü kalabalıklarım

Ben Evimden Ayrılırken Büyürüm Saatler Zihnimde BüyürZaman Sanki Bir AnlıĞIna DururVe Sessizlik Alır Her TarafıSusturamadıklarım Terk Eder OdamıFotoĞRaflar KonuŞUr O Zaman Eski Kitaplar Kazanır AnlamYaŞAmın AĞIrlıĞIdır BastıranDayatır Dayatır ÖzleminiÖdenmemiŞ Borçlar ÇoĞAlırGüçlü Olmak Lazım Derdi Babam Oysa Ben Hep GücümüZayıflıĞImdan Aldım AnlatamamAnlaŞIlmamak Bunlardandı İŞTeYürürken Islanan Kaldırım KenarlarıArkamda Kalanları DüŞÜnürüm DüŞLerim Evinden AyrılanlarıYalnız Kendimden Olanı ArarımVe Her Ne Kadar Yalnızsam O Kadar Hüzünlü Kalabalıklarım