Hz Mevlânada İlâhî Aşk — Kazım Öztürk

İLAHİ AŞK aslında kulun Allaha olan sevgisidir Bu Mesnevide Ney mecazında neyin nasıl ve niçin inlediğinin hayretler içinde anlatılmasıdır Gerçek kul Allahtan ayrılığın özlemini çekmekte Ona karşı görevlerini yerine getirebilmek için bütün olumsuzluklara karşı çığlık atmakta inlemektedir Bu ruhlar yaratıldığı zaman Allaha verilen bir misakın sonucudur Hz Ademden başlayan ve dünya durdukça devam edecek olan bu inilti en mükemmel şeklini peygamberler veliler ve Allah dostlarında bulmuştur İLAHİ AŞKı Âşıkın Maşuka yani Allaha yaratana karşı aşırı sevgisi şeklinde ele almak doğrudur Bir çeşit hicrandan vuslata şeklinde cereyan eden hayat serüveninin daha doğrusu yaratılış mantığının olmazsa olmazıdır Her insan sever ve âşık olur Bu ister inansın ister inanmasın Ama en değerli ve geçerli aşk Allaha duyulan aşktır Bunun için Mevlana ölümü şeb i arus yani düğün gecesi olarak benimser Sevgiliye kavuşma anı Ve bu anlayışı Mesnevide dile getirir Mesnevinin ilk on sekiz beyti Allahın nezdinden ayrılışın ve dünya gibi sıkıntılı bir yere düşmenin çığlığını atar Ve bunu ney metaforuyla anlatır Bu açıdan Mesnevi aşk çığlığının coştuğu şiirlerle hikayelerle yaratılış serüveninin anlatıldığı ve âlimlerin Mesnevi Kuranın Farsça Tefsiridir dedikleri bir hayat kitabıdır İLAHİ AŞK anlayışını Mevlana mesnevinin ilk on sekiz beyti içinde ele alır Bunda Aşıkın Maşuka hasreti vardır bezm i elest şuuru içinde hareket edememe vardır Hz Musanın bana kendini göster sana bakayım deyince Allahın beni göremeyeceksin cevabı yer alır İLAHİ AŞKın sembolü mesnevide ney ile ortaya konur Ney aynı zamanda kâmil insandır Bu sebepten kitapta mesnevinin ilk on sekiz beyti ele alınacak insan ı kâmil ve özellikleri işlenecek elest bezmine atıfta bulunulup Hz Âdemin yaratılış serüvenine ait bilgiler verilecektir Ney çeşitli yorum ve anlayışlara göre kimi zaman Hz Âdem kimi zaman Hz Muhammed SAV kimi zaman ve en mükemmel biçimde insan ı kâmil olarak değerlendirilmektedir