Hz Ömer Döneminde Diplomasi — İsrafil Balcı

Bir devletin dış politikası geniş anlamda o ülkenin çıkarlarının korunmasi ve gözetilmesi anlamına gelir Bu bağlamda her devlet başkanı sorumlu olduğu siyasal düzenin çıkarlarını korumayı hedefler veya bununla yükümlüdür Hz mer hilafete geldiği zaman komşu iki imparatorluk olan Bizans ve Sasaniler le fiili savaş durumu devam ediyordu Halife öncelikle sorumlu olduğu siyasal düzenin geleceğine yönelik tehdit ya da tehlikeye karşı önlem almaya odaklanmış ve bu nedenle mevcut mücadeleden başarıyla çıkmayı hedeflemişti Bu itibarla söz konusu imparatorluklarla hem diplomatik hem de askeri alanda yoğun ilişkiler yaşanmıştır Hz Ömer in dış politika anlayışında ülkeler istila etme ganimet avcılıği yapma ve onların zenginliklerini ele geçirme gibi bir hedefe sabitlenilmediği gibi diplomasi de bir çıkar aracı olarak kullanılmamıştır Bununla birlikte diplomasi savaş oncesi veya savaş sonrasi bans gorüşmelerini başlatmada önemli bir işlevsellik kazanmıştır Sürdürülen diplomasinin hareket noktası daha çok oldugu gibi görünme politikasına dayalıdır Bu itibarla dönemin diplomasi anlayışının hile ve entrikadan uzak ahlakilik hukukilik ahde vefa adalet eşitlik gibi evrensel prensipleri bünyesinde barındırdığı söylenebilir Aldatmayan dürüst maksadı gizlemeyen barışa yönelik hedefleri ön planda tutan açık ve sade bir diş politika anlayışı dönemin diplomatik ilişkilerinin genel karakteristiği olarak nitelenebilir