İbn Sina ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlık — Abdülvahit Öz

Sînâ ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlık İbn Sînâ Zorunlu Varlık ile mümkün varlıklar arasındaki ontolojik mübayeneti belirgin kılmak üzere mahiyet ve varlık arasında bir dereceye kadar gerçek bir ayrım yapmış mümkün varlıklarda varlığın mahiyete sürekli gereken bir araz olduğunu Zorunlu Varlık ta ise varlık ve mahiyetin özdeşliğini savunmuştur Klasik sonrası İslam düşünce geleneğini derinden etkileyen bu teori felsefî ve kelâmî sistemler içerisinde çeşitli dönüşümlere uğramıştır Elinizdeki çalışma İbn Sînâcı mahiyet teorisi etrafında şekillenen bu doktriner dönüşümün kritik eşiklerini Fahreddin er Râzî ve Nasîruddin et Tûsî nin el İşârât şerhleri üzerinden tespit etmeyi amaçlamaktadır Bu doğrultuda başta el İşârât ve ilgili şerhler olmak üzere kilit metinlerin Arapça asılları Türkçe tercümeleriyle birlikte aktarılmış ve karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir Çalışmanın ilk bölümü mahiyetin kurucu unsurları sebepleri ve itibarları üzerine kapsamlı bir analiz sunmaktadır İkinci bölümde varlığın anlamları sebepleri ve İbn Sînâ nın ontolojik derecelenme teşkîkü l vücûd teorisi ele alınmaktadır Üçüncü bölümde ise mahiyet varlık ilişkisi Zorunlu Varlık ve mümkün varlıklar bağlamında tartışılmakta ayrıca mutlak mahiyetin ontolojik konumuna dair etraflı bir soruşturma yürütülmektedir Sonuç olarak bu çalışma mahiyet varlık ayrımının klasik sonrası İslam metafiziğinde geçirdiği dönüşümleri ana kaynaklar üzerinden izleyerek İbn Sînâ ve şârihleri ekseninde şekillenen felsefî mirasa dair kapsamlı ve sistematik bir okuma sunmaktadır Anahtar Kelimeler İslam felsefesi İbn Sînâ Mahiyet Varlık el İşârât Teşkîkü l vücûd Fahreddin er Râzî Nasîruddin et Tûsî

Abdülvahit Öz tarafından kaleme alınan İbn Sina ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlık Eski Yeni Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor İbn Sina ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlık Abdülvahit Öz Kitap Özeti İbn Sînâ ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlık İbn Sînâ Zorunlu Varlık ile mümkün varlıklar arasındaki ontolojik mübayeneti belirgin kılmak üzere mahiyet ve varlık arasında bir dereceye kadar gerçek bir ayrım yapmış mümkün varlıklarda varlığın mahiyete sürekli gereken bir araz olduğunu Zorunlu Varlık ta ise varlık ve mahiyetin özdeşliğini savunmuştur Klasik sonrası İslam düşünce geleneğini derinden etkileyen bu teori felsefî ve kelâmî sistemler içerisinde çeşitli dönüşümlere uğramıştır Elinizdeki çalışma İbn Sînâcı mahiyet teorisi etrafında şekillenen bu doktriner dönüşümün kritik eşiklerini Fahreddin er Râzî ve Nasîruddin et Tûsî nin el İşârât şerhleri üzerinden tespit etmeyi amaçlamaktadır Bu doğrultuda başta el İşârât ve ilgili şerhler olmak üzere kilit metinlerin Arapça asılları Türkçe tercümeleriyle birlikte aktarılmış ve karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir Çalışmanın ilk bölümü mahiyetin kurucu unsurları sebepleri ve itibarları üzerine kapsamlı bir analiz sunmaktadır İkinci bölümde varlığın anlamları sebepleri ve İbn Sînâ nın ontolojik derecelenme teşkîkü l vücûd teorisi ele alınmaktadır Üçüncü bölümde ise mahiyet varlık ilişkisi Zorunlu Varlık ve mümkün varlıklar bağlamında tartışılmakta ayrıca mutlak mahiyetin ontolojik konumuna dair etraflı bir soruşturma yürütülmektedir Sonuç olarak bu çalışma mahiyet varlık ayrımının klasik sonrası İslam metafiziğinde geçirdiği dönüşümleri ana kaynaklar üzerinden izleyerek İbn Sînâ ve şârihleri ekseninde şekillenen felsefî mirasa dair kapsamlı ve sistematik bir okuma sunmaktadır Yayınevi Eski Yeni Yayınları Yazar Abdülvahit Öz Sayfa 398 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 00x21 00 cm Basım Yılı Ağustos 2025 Barkod 9786255536419 Kategori Düşünce Felsefi Akımlar

İbn Sînâ ve Şârihlerinde Mahiyet ve Varlıkİbn Sînâ Zorunlu Varlık ile mümkün varlıklar arasındaki ontolojik mübayeneti belirgin kılmak üzere mahiyet ve varlık arasında bir dereceye kadar gerçek bir ayrım yapmış mümkün varlıklarda varlığın mahiyete sürekli gereken bir araz olduğunu Zorunlu Varlık ta ise varlık ve mahiyetin özdeşliğini savunmuştur Klasik sonrası İslam düşünce geleneğini derinden etkileyen bu teori felsefî ve kelâmî sistemler içerisinde çeşitli dönüşümlere uğramıştır Elinizdeki çalışma İbn Sînâcı mahiyet teorisi etrafında şekillenen bu doktriner dönüşümün kritik eşiklerini Fahreddin er Râzî ve Nasîruddin et Tûsî nin el İşârât şerhleri üzerinden tespit etmeyi amaçlamaktadır Bu doğrultuda başta el İşârât ve ilgili şerhler olmak üzere kilit metinlerin Arapça asılları Türkçe tercümeleriyle birlikte aktarılmış ve karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir Çalışmanın ilk bölümü mahiyetin kurucu unsurları sebepleri ve itibarları üzerine kapsamlı bir analiz sunmaktadır İkinci bölümde varlığın anlamları sebepleri ve İbn Sînâ nın ontolojik derecelenme teşkîkü l vücûd teorisi ele alınmaktadır Üçüncü bölümde ise mahiyet varlık ilişkisi Zorunlu Varlık ve mümkün varlıklar bağlamında tartışılmakta ayrıca mutlak mahiyetin ontolojik konumuna dair etraflı bir soruşturma yürütülmektedir Sonuç olarak bu çalışma mahiyet varlık ayrımının klasik sonrası İslam metafiziğinde geçirdiği dönüşümleri ana kaynaklar üzerinden izleyerek İbn Sînâ ve şârihleri ekseninde şekillenen felsefî mirasa dair kapsamlı ve sistematik bir okuma sunmaktadır

İbn Sînâ Zorunlu Varlık ile mümkün varlıklar arasındaki ontolojik mübayeneti belirgin kılmak üzere mahiyet ve varlık arasında bir dereceye kadar gerçek bir ayrım yapmış mümkün varlıklarda varlığın mahiyete sürekli gereken bir araz olduğunu Zorunlu Varlık ta ise varlık ve mahiyetin özdeşliğini savunmuştur Klasik sonrası İslam düşünce geleneğini derinden etkileyen bu teori felsefî ve kelâmî sistemler içerisinde çeşitli dönüşümlere uğramıştır Elinizdeki çalışma İbn Sînâcı mahiyet teorisi etrafında şekillenen bu doktriner dönüşümün kritik eşiklerini Fahreddin er Râzî ve Nasîruddin et Tûsî nin el İşârât şerhleri üzerinden tespit etmeyi amaçlamaktadır Bu doğrultuda başta el İşârât ve ilgili şerhler olmak üzere kilit metinlerin Arapça asılları Türkçe tercümeleriyle birlikte aktarılmış ve karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir Çalışmanın ilk bölümü mahiyetin kurucu unsurları sebepleri ve itibarları üzerine kapsamlı bir analiz sunmaktadır İkinci bölümde varlığın anlamları sebepleri ve İbn Sînâ nın ontolojik derecelenme teşkîkü l vücûd teorisi ele alınmaktadır Üçüncü bölümde ise mahiyet varlık ilişkisi Zorunlu Varlık ve mümkün varlıklar bağlamında tartışılmakta ayrıca mutlak mahiyetin ontolojik konumuna dair etraflı bir soruşturma yürütülmektedir Sonuç olarak bu çalışma mahiyet varlık ayrımının klasik sonrası İslam metafiziğinde geçirdiği dönüşümleri ana kaynaklar üzerinden izleyerek İbn Sînâ ve şârihleri ekseninde şekillenen felsefî mirasa dair kapsamlı ve sistematik bir okuma sunmaktadır