İbni Arabi ve Derrida — Ian Almond

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır Sayfa Sayısı 176 Baskı Yılı 2016 Dili Türkçe Yayınevi Ayrıntı Yayınları

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Orhan Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslamîleştirmek veya yazılarını İslamî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Orhan Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslamîleştirmek veya yazılarını İslamî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teol

Ian Almond tarafından kaleme alınan İbni Arabi ve Derrida Ayrıntı Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor İbni Arabi ve Derrida Ian Almond Kitap Özeti Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Orhan Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslamîleştirmek veya yazılarını İslamî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır Yayınevi Ayrıntı Yayınları Yazar Ian Almond Sayfa 192 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 50 cm Basım Yılı Eylül 2019 Barkod 9789755397122 Kategori Din Felsefesi Dinler Tarihi Tasavvuf Mezhepler Tarikatlar

Bu inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır

Elinizdeki inceleme Orhan Pamuk un Kara Kitap adlı romanından bir alıntıyla başlıyor O ara biri en büyük egzistansiyalist in İbni Arabî olduğunu Batı dakilerin yedi yüz yıl sonra yalnızca ondan çalıp çırpıp taklit ettiğini yazmıştı Bugün Batı da Herakleitos ve Augustine den Aquinas a varoluşçuluğun öncüleri sayılabilecek şahsiyetler güncelliklerini korurken Pamuk Doğu daki İslamcı milliyetçi odakların Batı nın temelleri üzerindeki hak iddialarına bir örnek olarak İbni Arabî yi kullanmaktadır Modern kültürü ve yüzyılların bütün düşüncelerini tek bir kültürel kaynak adına yeniden kendilerine mal eden birçok eleştirmendeki bilindik yerel içgüdüleri parodileştirme yoluyla ifade etmektedir Pamuk Arabî nin Dante nin İlahi Komedya sı üzerindeki iddia edilen etkisi birçok hüsnükuruntu tadındaki hermenötik arasından bir örnek olarak alıntılanmıştır Ama bu kitap Pamuk un şakasındaki gibi İbni Arabî nin tüm zamanların varoluşçusu ya da postyapısalcısı olduğunu iddia etmek yerine tasavvufu ve yapısökümü anlamayı amaçlıyor Benjamin in bir kavramını istismar ederek kullanırsak farklı parçaların aynıya yani kırılmış bir çömleğe aidiyetini hatırlama arzusudur bu çalışma İncelenen metinlerin kökleri arasında 800 yıl gibi bir zaman farklılığı ve büyük bir coğrafi uzaklık bulunmaktadır Bu çalışmanın niyeti bir 13 yüzyıl mutasavvıfını bir postmodern teorisyene çevirmek olmadığı gibi Jacques Derrida yı da İslâmîleştirmek veya yazılarını İslâmî mistik bir forma dönüştürmek değildir İbni Arabî ile Derrida arasındaki ilişki tam olarak nedir Bir mutasavvıfın kullandığı kelimeler gerçekten bir ateist gözüyle bakılan çağdaş bir Fransız teorisyeninin çalışmalarıyla benzerlik arz edebilir mi Yapısökümün metaforları stratejileri ve motifleri bütün anlamlarını tasavvufla bir mukayese bağlamında değiştiriyor mu İbni Arabî bize Derrida yı farklı şekilde okumayı öğretebilir mi ya da Derrida İbni Arabî yi Son dönemlerde tüm dünyada karşılaştırmalı din ve teoloji bölümlerindeki akademisyenler kendi dini geleneklerindeki çeşitli örnekleri Derrida nın yapısökümcü yazıları için yeniden keşfederken Georgia State University de postkolonyal edebiyat teorisi üzerine dersler vermekte olan ve daha önce Türkiye üniversitelerinde de çalışan Ian Almond da bu kitapta pek çok soruya yanıt aramakta ve iki ayrı düşünürü karşılaştırmalı olarak ele almaktadır Sayfa Sayısı 176Baskı Yılı 2016Dili TürkçeYayınevi Ayrıntı Yayınları