İbrahim Dalfidan Seti 2 Kitap
Kolektif
Ve Sen Geldin Hiç gitmezsin sanmıştım Zaten bu hayatta sanmaktan daha büyük bir yanılgı yoktu Bunu da sen öğretmiştin Ama bir süre sonra güçleniyor insan onu gördüm Acılara kuşanıp insanlara o şekilde gülümsüyorum Hiçbir şey olmamış gibi Anılar diyorum ne kadar da acımasızlar böyle Gecenin bir yarısı sancıyla seni uykundan alıp karanlığı izlemeye bırakıyor Otur buraya ve bak geceye bak ki ne kadar karanlıkmış yalnızlık öğren diyor Ne yana dönsem yalnızlık göz kırpıyor şimdi bana Gitmem diyenlerin kanat sesleri uzaklaşıyor Ne kadar mutlu ettiyse o kadar mutsuz ediyor aynı kişi Ah ne saçma bir ironi Sonra sen geldin onlar gibi olmam dedin Olmadın da Hiçbir gidiş yıkamadı beni Bak enkaz altından topluyorum umutlarımı şimdi Tanıtım Bülteninden Beni Unut Bizi Unutma Sevgilim Gitmek fiziksel bir eylem değildir diyordu bir şair O düşünceye tutunuyorum Kalbin ruhun benliğin bana aitken gülüşün yüzümde bir mühürken kim gitti diyebilir senin için Buradasın işte bu odada bu sokakta bu şehirdesin Köşede en sevdiğin koltukta oturmuş zamanlara ve mekanlara meydan okuyan bizi izlemektesin Gitti diyorlar senin için Sevgilim Sen kendinden gidebilir misin Tanıtım Bülteninden