İçimdeki Nehir — Sinem Özkan Oğuz

Ben onlarda görmüştüm gidenin gitmekle bir insanda bitmediğini sadece geride kalan için en ağır imtihanın özlemek olduğunu Babamın gülleri sanki bir başka açmıştı o gece Kokusu görüntüsü bir başka güzeldi sanki Ahra gibi babam gibi Anzor u da ölümsüz kıldık o gece ve dalından kopardığımız güllerden birini daha bıraktık en sevdiğimiz şelalemizin koynuna huzurla uyusun diye