İçimizdeki Hapishane Labirentin Sonu — Aytekin Yılmaz

Hapishaneler toplumların zuladaki resimleridir Hapishaneler arada sırada ceplerden çıkarıp bakmaya bile cesaret edilemeyen duvarlar arasına hapsedilmiş dünyalardır Türkiye de siyası mahkumların varlığının devam etmesi hapishanelerin zuladan sık sık çıkarılmasını gerektirir Özellikle sol sosyalist hareketlerin tarihlerinde hapishanede geçirilen dönemler üzerine devasa bir güzelleme külliyatı oluşturulmuştur Ama buna mukabil bilhassa son dönemlerde sol sosyalist hareketler dışarıdaki seslerini yitirmeye başladıklarında seslerini içeriden daha gür çıkartmaya iradelerini ve politik hatlarının doğruluğunu koruduklarını böylece göstermeye yönelirler Bunun getirdiği sonuç daha fazla içine kapanmak kapandıkça da o iradeyi yönelmek olur çoğunlukla Siyasal ayrışmaların daha çok kadroların çoğunun içeride olduğu dönemlerde yaşanması herhalde rastlantı değildir Aytekin Yılmaz İçimizdeki Hapishane Labirentin Sonu nda siyasi mahkumluğun ne çetin bir hayat olduğunu anlatırken içerdeki hapishanelerin nasıl yaratıldığını nasıl işlediğini ve mapusların neler yaşadıklarını ders alınması gereken bir insanılikle anlatıyor İçimizdeki Hapishane Labirentin Sonu bu derin acılı ürkütücü trajedeyi onun en yoğun biçimde yansıdığı siyasi hapishane lerde yaşamış bu noktadan çıkış umudunu yitirmeyerek ve o çıkış yolu için vicdanımıza ve aklımıza çağrı yapan bir insanın tanıklığıdır Bu sorunun dışımızda değil içimizde yüreğimiz ve aklımızın bir sorunu olduğunu burada çözüleceğini bilen ve inanan bir tanıklıktır bu Ömer Laçiner