İçinde Eylül Biriktiren Kadın — Müştehir Karakaya

ey eylülleri içinde biriktiren kadın diye haykırdım sen ki eylüllerin ne olduğunu bilirsin içinde onca eylüller biriktirdin sakın ola yalancı ve geçici heveslere kapılıp nisanlara kanmayasın kadın durdu ve düşündü sana eylülünü geri vereceğim dedi ona doyumsuz ruhumun yarısını verdim o da yarısını bana verdi ikiye bölündü aşk her sabah ve akşam bu yarısı benim olan ve yarısı onun olan aşkı yeniden suvarmak için ırmaklar akıtıyorum ellerini kalbimin üzerinde taşıdığım günden beri ruhumda isyanların en kahırlısı varlığını yitirmeye başladı çeşitli yüzler üzerime yapışmıyor bilincimin eskisinden açık olduğunu görüyorum rüyada iken bile ayığım şehirlerden geçiyorum atlar gibi uykusuzluğum bana elem yaratmıyor taş kaldırımlarda başım dik yürüyorum her türkünün nakaratına kır perilerini ekliyorum atinin ve mazinin dönme dolapları beni karanlıklarına çağırmıyorlar seslendiğim en büyük varlık önümde yol açıp duruyor belki sınanma belki giz ve sırrın yolcusuyum diye akıbetimi göstermek niyetine azrailimi yollamıyor bak diyor artık eylül yerine baharları bekle her bahar senin ikinci dirilişin eylülleri bırakanın bir baharı olması yadırganmamalı ey bahar sen ruhumun yarısını verdin ruhun şad olsun seni seviyorum ve kelimelerimin yetmeyeceğini bile bile kendimi kandırmaya çalışıyorum beni ben yapan şeyin ne olduğunu arayıp duruyorum

ey eylülleri içinde biriktiren kadın diye haykırdım sen ki eylüllerin ne olduğunu bilirsin içinde onca eylüller biriktirdin sakın ola yalancı ve geçici heveslere kapılıp nisanlara kanmayasın kadın durdu ve düşündü sana eylülünü geri vereceğim dedi ona doyumsuz ruhumun yarısını verdim o da yarısını bana verdi ikiye bölündü aşk her sabah ve akşam bu yarısı benim olan ve yarısı onun olan aşkı yeniden suvarmak için ırmaklar akıtıyorum ellerini kalbimin üzerinde taşıdığım günden beri ruhumda isyanların en kahırlısı varlığını yitirmeye başladı çeşitli yüzler üzerime yapışmıyor bilincimin eskisinden açık olduğunu görüyorum rüyada iken bile ayığım şehirlerden geçiyorum atlar gibi uykusuzluğum bana elem yaratmıyor taş kaldırımlarda başım dik yürüyorum her türkünün nakaratına kır perilerini ekliyorum atinin ve mazinin dönme dolapları beni karanlıklarına çağırmıyorlar seslendiğim en büyük varlık önümde yol açıp duruyor belki sınanma belki giz ve sırrın yolcusuyum diye akıbetimi göstermek niyetine azrailimi yollamıyor bak diyor artık eylül yerine baharları bekle her bahar senin ikinci dirilişin eylülleri bırakanın bir baharı olması yadırganmamalı ey bahar sen ruhumun yarısını verdin ruhun şad olsun seni seviyorum ve kelimelerimin yetmeyeceğini bile bile kendimi kandırmaya çalışıyorum beni ben yapan şeyin ne olduğunu arayıp duruyorum

Müştehir Karakaya tarafından kaleme alınan İçinde Eylül Biriktiren Kadın Ahenk Kitap eseri olarak okurlarla buluşuyor İçinde Eylül Biriktiren Kadın Müştehir Karakaya Kitap Özeti ey eylülleri içinde biriktiren kadın diye haykırdım sen ki eylüllerin ne olduğunu bilirsin içinde onca eylüller biriktirdin sakın ola yalancı ve geçici heveslere kapılıp nisanlara kanmayasın kadın durdu ve düşündü sana eylülünü geri vereceğim dedi ona doyumsuz ruhumun yarısını verdim o da yarısını bana verdi ikiye bölündü aşk her sabah ve akşam bu yarısı benim olan ve yarısı onun olan aşkı yeniden suvarmak için ırmaklar akıtıyorum ellerini kalbimin üzerinde taşıdığım günden beri ruhumda isyanların en kahırlısı varlığını yitirmeye başladı çeşitli yüzler üzerime yapışmıyor bilincimin eskisinden açık olduğunu görüyorum rüyada iken bile ayığım şehirlerden geçiyorum atlar gibi uykusuzluğum bana elem yaratmıyor taş kaldırımlarda başım dik yürüyorum her türkünün nakaratına kır perilerini ekliyorum atinin ve mazinin dönme dolapları beni karanlıklarına çağırmıyorlar seslendiğim en büyük varlık önümde yol açıp duruyor belki sınanma belki giz ve sırrın yolcusuyum diye akıbetimi göstermek niyetine azrailimi yollamıyor bak diyor artık eylül yerine baharları bekle her bahar senin ikinci dirilişin eylülleri bırakanın bir baharı olması yadırganmamalı ey bahar sen ruhumun yarısını verdin ruhun şad olsun seni seviyorum ve kelimelerimin yetmeyeceğini bile bile kendimi kandırmaya çalışıyorum beni ben yapan şeyin ne olduğunu arayıp duruyorum Yayınevi Ahenk Kitap Yazar Müştehir Karakaya Sayfa 112 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Aralık 2024 Barkod 9786259765921 Kategori Öykü

ey eylülleri içinde biriktiren kadın diye haykırdım sen ki eylüllerin ne olduğunu bilirsin içinde onca eylüller biriktirdin sakın ola yalancı ve geçici heveslere kapılıp nisanlara kanmayasın kadın durdu ve düşündü sana eylülünü geri vereceğim dedi ona doyumsuz ruhumun yarısını verdim o da yarısını bana verdi ikiye bölündü aşk her sabah ve akşam bu yarısı benim olan ve yarısı onun olan aşkı yeniden suvarmak için ırmaklar akıtıyorum ellerini kalbimin üzerinde taşıdığım günden beri ruhumda isyanların en kahırlısı varlığını yitirmeye başladı çeşitli yüzler üzerime yapışmıyor bilincimin eskisinden açık olduğunu görüyorum rüyada iken bile ayığım şehirlerden geçiyorum atlar gibi uykusuzluğum bana elem yaratmıyor taş kaldırımlarda başım dik yürüyorum her türkünün nakaratına kır perilerini ekliyorum atinin ve mazinin dönme dolapları beni karanlıklarına çağırmıyorlar seslendiğim en büyük varlık önümde yol açıp duruyor belki sınanma belki giz ve sırrın yolcusuyum diye akıbetimi göstermek niyetine azrailimi yollamıyor bak diyor artık eylül yerine baharları bekle her bahar senin ikinci dirilişin eylülleri bırakanın bir baharı olması yadırganmamalı ey bahar sen ruhumun yarısını verdin ruhun şad olsun seni seviyorum ve kelimelerimin yetmeyeceğini bile bile kendimi kandırmaya çalışıyorum beni ben yapan şeyin ne olduğunu arayıp duruyorum

Ey eylülleri içinde biriktiren kadın diye haykırdım sen ki eylüllerin ne olduğunu bilirsin içinde onca eylüller biriktirdin sakın ola yalancı ve geçici heveslere kapılıp nisanlara kanmayasın kadın durdu ve düşündü sana eylülünü geri vereceğim dedi Ona doyumsuz ruhumun yarısını verdim o da yarısını bana verdi ikiye bölündü aşk her sabah ve akşam bu yarısı benim olan ve yarısı onun olan aşkı yeniden suvarmak için ırmaklar akıtıyorum ellerini kalbimin üzerinde taşıdığım günden beri ruhumda isyanların en kahırlısı varlığını yitirmeye başladı çeşitli yüzler üzerime yapışmıyor Bilincimin eskisinden açık olduğunu görüyorum rüyada iken bile ayığım şehirlerden geçiyorum atlar gibi uykusuzluğum bana elem yaratmıyor taş kaldırımlarda başım dik yürüyorum her türkünün nakaratına kır perilerini ekliyorum atinin ve mazinin dönme dolapları beni karanlıklarına çağırmıyorlar seslendiğim en büyük varlık önümde yol açıp duruyor belki sınanma belki giz ve sırrın yolcusuyum diye akıbetimi göstermek niyetine azrailimi yollamıyor bak diyor artık eylül yerine baharları bekle her bahar senin ikinci dirilişin Eylülleri bırakanın bir baharı olması yadırganmamalı Ey bahar sen ruhumun yarısını verdin ruhun şad olsun seni Seviyorum Ve kelimelerimin yetmeyeceğini bile bile kendimi kandırmaya çalışıyorum Beni ben yapan şeyin ne olduğunu arayıp duruyorum

İçinde Eylül Biriktiren Kadın Müştehir Karakaya nın üçüncü öykü kitabı 1998 yılından 2008 yılına kadar az sayıda yazdığı birkaç öyküden oluşuyor Yolunu kaybeden ama her yol ağzında tekrar yolunu bulan hasret ayrılık sitem dolu gelgitlerle örülü insanların hikâyeleri ile bizi saran içine çeken derine daha derine iten bazen gülümseten bazen ağlatan bazen düşüncelere sevk eden alegorik öyküler Anlarız ki yazar bunu yapmayı seviyor her umutsuzluğun içinde umudu her ayrılığın sonunda kavuşmayı her üzgünlüğün dibinde sevinci bulup çıkarmamızı istiyor her ne kadar sonlarında bunu göremesek de Bildiğimiz klasik öykü anlatımından çok olay örgüsünden çok his ve hüznün acı tablolarını durum öyküleri olarak nitelendirebileceğimiz yer yer bilinçaltına inen göndermelerle yarım kalmış yaşamlarıyla irdeliyor yazar Sanki biraz şiir biraz öykü biraz roman hatta söylendiği gibi herkesin bir hikâyesi vardır ama bir şiiri yoktur Bu kitapta her ikisini görmek de mümkün