İçrek Çıkrıklarım — Muharrem Soyek

Dünyada şiir yazan birisi kalmışsa ve bir yerlerde şiiri kalp ritmiyle okuyan birisi varsa ölülerin diriliş umudu bir daha güçlenmiştir Hani diyorum ki arada sırada yaşımız başımız kaç olursa olsun karıncanın telaşına büyülenmiş gibi bakan deniz kabuklarına bakarken gözleri büyüyen çocuklara özensek diyorum Çocuk gözlerle dünyaya aşk ile baksak ayıp mı olur Böyle bakıyor olsak inanın içimizdeki çocuk dışarı çıkıp gözlerini şiire bağışlardı İnsanın kendine özlemle bakması içinde saklanan çocuğa şiir okuması gibidir İnsanın kendine dokunması da çocuğun şiirden bir dizeye sobe demesi gibidir Bilirim şiirde en muhteşem son dize kıyametin arkasında saklıdır Gene de o son dizeyi az sonra bulacakmışım gibi heyecanla ararım Şiir tanrıların ölümüne kadar bitimsizdir Hayat sen şiir olaydın eğer Tanrı her şair ölümünde Sırat Köprüsü nü yıkardı Gene de senin şiirden olduğunu sandıran şairler var oldukça doyasıya ve yeniden yaşayasım gelir seni ey hayat Her nefesini fırsat bilesin Hayatın nefaseti için ot değilsin ki yağmuru bekleyesin

Dünyada şiir yazan birisi kalmışsa ve bir yerlerde şiiri kalp ritmiyle okuyan birisi varsa ölülerin diriliş umudu bir daha güçlenmiştir Hani diyorum ki arada sırada yaşımız başımız kaç olursa olsun karıncanın telaşına büyülenmiş gibi bakan deniz kabuklarına bakarken gözleri büyüyen çocuklara özensek diyorum Çocuk gözlerle dünyaya aşk ile baksak ayıp mı olur Böyle bakıyor olsak inanın içimizdeki çocuk dışarı çıkıp gözlerini şiire bağışlardı İnsanın kendine özlemle bakması içinde saklanan çocuğa şiir okuması gibidir İnsanın kendine dokunması da çocuğun şiirden bir dizeye sobe demesi gibidir Bilirim şiirde en muhteşem son dize kıyametin arkasında saklıdır Gene de o son dizeyi az sonra bulacakmışım gibi heyecanla ararım Şiir tanrıların ölümüne kadar bitimsizdir Hayat sen şiir olaydın eğer Tanrı her şair ölümünde Sırat Köprüsü nü yıkardı Gene de senin şiirden olduğunu sandıran şairler var oldukça doyasıya ve yeniden yaşayasım gelir seni ey hayat Her nefesini fırsat bilesin Hayatın nefaseti için ot değilsin ki yağmuru bekleyesin

Dünyada şiir yazan birisi kalmışsa ve bir yerlerde şiiri kalp ritmiyle okuyan birisi varsa ölülerin diriliş umudu bir daha güçlenmiştir Hani diyorum ki arada sırada yaşımız başımız kaç olursa olsun karıncanın telaşına büyülenmiş gibi bakan deniz kabuklarına bakarken gözleri büyüyen çocuklara özensek diyorum Çocuk gözlerle dünyaya aşk ile baksak ayıp mı olur Böyle bakıyor olsak inanın içimizdeki çocuk dışarı çıkıp gözlerini şiire bağışlardı İnsanın kendine özlemle bakması içinde saklanan çocuğa şiir okuması gibidir İnsanın kendine dokunması da çocuğun şiirden bir dizeye sobe demesi gibidir Bilirim şiirde en muhteşem son dize kıyametin arkasında saklıdır Gene de o son dizeyi az sonra bulacakmışım gibi heyecanla ararım Şiir tanrıların ölümüne kadar bitimsizdir Hayat sen şiir olaydın eğer Tanrı her şair ölümünde Sırat Köprüsü nü yıkardı Gene de senin şiirden olduğunu sandıran şairler var oldukça doyasıya ve yeniden yaşayasım gelir seni ey hayat Her nefesini fırsat bilesin Hayatın nefaseti için ot değilsin ki yağmuru bekleyesin