İki Mevsim Bir Ömür — Hayriye Göztaş

Bir kiraz ağacı gölgesinde bir kaç dakika dinlenmekti ömür dediğin Dakikaları anlara bölüp içinden yıllar yıllar içinden mevsimler bulup çıkarmaktı Bahara hasret iki mevsim Ömür mevsiminde yokluğun ayazdı Isınmak için hayaline sarıldıkça harlandım Ömrüme bahar ol istedim Yok Gelmedin Aslında ben seni papatya kokusu sinmiş ellerinden tanıdım Ben seni güneş olup dünyamı aydınlatan çakır gözlerinden tanıdım Ben seni en çok dallar döken o hırçın deli rüzgarından tanıdım Tanıtım Bülteninden