İlk Gibi Son — Turgay Kantürk

Nerdeydim Hangi zamanda Savrulmuş yazların Sıcağıyla vururdu saatler Bir görünüp Bir yok olan kargaları umutsuzluğun kim Bilir kimdi onlar İzbe sarnıç o yan yana Dizilmiş kovalar yorgun ırmaklar gibiydik Mevsimsiz ovada ağaçta kuşta Ne oldu Bize Kimin bu kırık küpler çöken bu tortu Nerde elin Hangi yalnızlık bu hangi korku