İlk Kim Değişti — Ömer Faruk Lekesiz

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım

Ömer Faruk Lekesiz tarafından kaleme alınan İlk Kim Değişti Çizgi Kitabevi Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor İlk Kim Değişti Ömer Faruk Lekesiz Kitap Özeti Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım Yayınevi Çizgi Kitabevi Yayınları Yazar Ömer Faruk Lekesiz Sayfa 176 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 50 cm Basım Yılı Temmuz 2021 Barkod 9786051966281 Kategori Deneme

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım

Kuşlar plastik ağaçların üzerindeki sahte dallara konacak bir kuşun gagası yeşil boya kokacak Kuşlar plastik dalların üzerine yuva yapacak bir kuşun yumurtası artık plastikten olacak İnsan insaf etmeyince israf ediyor En çok da kolay bulduklarını kendi emeğiyle üretmediklerini yok ediyor Yoktan var olanlar yok olunca bir daha geri gelemiyor Ne tekstil atölyeleri yeni balık türleri dikebilir ne de torna tezgâhları yeni kuşlar yapabilir İnsan elinde makasla dolaşıyor doğada En tehlikeli oyununu oynuyor Durdurulmazsa insanın elinden bir kaza çıkacak ve kopacak ip İp inceliyor Sıkılan parfümler kokutmuyor korkutuyor gökyüzünü Evet göğe bakma durakları olmalı eski yeni her şehirde bize kuşları bulutları uçurtmaları uçan balonları hatırlatan tel örgüleri elektrik direklerini kırmızı tuğlalı çatıları beton duvarları unutturan Nereye kurulacağı da önemli değil bu durakların Bir gök altında olsun yeter Balıklar ağaçların varlığından habersiz yüzüyor denizlerde Birçok balık ancak ağlara çekilirken birkaç saniyeliğine ölmeden hemen önce görebiliyorlar gökyüzünü Sadece bir cümleden damıtılarak oluşan eserin kalbinde ise dokunaklı ve acı bir itiraf vardır Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım