İm — Mevlüde Topçu

En çok söyleyemediklerim anlattı beni Bir insanın iç sesi ne kadar sessiz olabilir İm bir apartmanda bir sokakta bir odada değil en çok kendi içinde yaşayan bir karakter Renklerin sessizliklerin ve küçük anların içinden geçerek büyüyen bir iç yolculuk bu Her duvar bir yankı her kelime bir iz Kimi zaman çocukluğa kimi zaman bugünün yorgunluğuna dokunuyor İm suskun kalmış duyguların diliyle yazıldı Bir kalemin ucunda bir bardağın buğusunda yaşlı bir bakışta ya da çocukluğun rafında kendini bulanlara ithaf edildi Bu kitap görünmeyen yükleri taşıyanlara gündelik hayatın sessiz kahramanlarına bir aynadır İçimize bakmak cesaret ister Bu kitap o cesaretin sesi Tanıtım Bülteninden

En çok söyleyemediklerim anlattı beni Bir insanın iç sesi ne kadar sessiz olabilir İm bir apartmanda bir sokakta bir odada değil en çok kendi içinde yaşayan bir karakter Renklerin sessizliklerin ve küçük anların içinden geçerek büyüyen bir iç yolculuk bu Her duvar bir yankı her kelime bir iz Kimi zaman çocukluğa kimi zaman bugünün yorgunluğuna dokunuyor İm suskun kalmış duyguların diliyle yazıldı Bir kalemin ucunda bir bardağın buğusunda yaşlı bir bakışta ya da çocukluğun rafında kendini bulanlara ithaf edildi Bu kitap görünmeyen yükleri taşıyanlara gündelik hayatın sessiz kahramanlarına bir aynadır İçimize bakmak cesaret ister Bu kitap o cesaretin sesi

En çok söyleyemediklerim anlattı beni Bir insanın iç sesi ne kadar sessiz olabilir İm bir apartmanda bir sokakta bir odada değil en çok kendi içinde yaşayan bir karakter Renklerin sessizliklerin ve küçük anların içinden geçerek büyüyen bir iç yolculuk bu Her duvar bir yankı her kelime bir iz Kimi zaman çocukluğa kimi zaman bugünün yorgunluğuna dokunuyor İm suskun kalmış duyguların diliyle yazıldı Bir kalemin ucunda bir bardağın buğusunda yaşlı bir bakışta ya da çocukluğun rafında kendini bulanlara ithaf edildi Bu kitap görünmeyen yükleri taşıyanlara gündelik hayatın sessiz kahramanlarına bir aynadır İçimize bakmak cesaret ister Bu kitap o cesaretin sesi

En çok söyleyemediklerim anlattı beni Bir insanın iç sesi ne kadar sessiz olabilir İm bir apartmanda bir sokakta bir odada değil en çok kendi içinde yaşayan bir karakter Renklerin sessizliklerin ve küçük anların içinden geçerek büyüyen bir iç yolculuk bu Her duvar bir yankı her kelime bir iz Kimi zaman çocukluğa kimi zaman bugünün yorgunluğuna dokunuyor İm suskun kalmış duyguların diliyle yazıldı Bir kalemin ucunda bir bardağın buğusunda yaşlı bir bakışta ya da çocukluğun rafında kendini bulanlara ithaf edildi Bu kitap görünmeyen yükleri taşıyanlara gündelik hayatın sessiz kahramanlarına bir aynadır İçimize bakmak cesaret ister Bu kitap o cesaretin sesi