İnci Küpeler — Gülay Alçe

Bak şu dağlara dili olsa da konuşsalar evladımın yerini söyleseler Canımın ruhumun içinde bir taş günden güne büyüyor ağırlaşıyor içimde nefes almamı engelliyor Yedi evladımın biri şu an uzaklarda üşüyor mu onun da parmakları soğuktan düştü mü Düşman buldu mu evladımın yerini Kıydı mı canına Şükrü de ağlamaya başladı Kötü haber çabuk gelirdi yapma O iyi dedi Bir babayı insan nasıl teselli eder ki Söylenecek bir söz var mı Yanan ateş söner mi Analar babalar olmasın evlatlar ölmesin Bağırdı sesinin çıktığı kadar bağırdı Duydu onu taş toprak Ağladılar iki kardeş birbirine sarılarak Söndürdüler yanan ateşi kilimi koydular kulübeye önlerine öküzleri katarak koyuldular kasabaya doğru Sustular konuşulacaklar konuşulmuştu Sözler yaş oldu aktı gitti

İNCİ KÜPELER GÜLAY ALÇE Bak şu dağlara dili olsa da konuşsalar evladımın yerini söyleseler Canımın ruhumun içinde bir taş günden güne büyüyor ağırlaşıyor içimde nefes almamı engelliyor Yedi evladımın biri şu an uzaklarda üşüyor mu onun da parmakları soğuktan düştü mü Düşman buldu mu evladımın yerini Kıydı mı canına Şükrü de ağlamaya başladı Kötü haber çabuk gelirdi yapma O iyi dedi Bir babayı insan nasıl teselli eder ki Söylenecek bir söz var mı Yanan ateş söner mi Analar babalar olmasın evlatlar ölmesin Bağırdı sesinin çıktığı kadar bağırdı Duydu onu taş toprak Ağladılar iki kardeş birbirine sarılarak Söndürdüler yanan ateşi kilimi koydular kulübeye önlerine öküzleri katarak koyuldular kasabaya doğru Sustular konuşulacaklar konuşulmuştu Sözler yaş oldu aktı gitti

Bak şu dağlara dili olsa da konuşsalar evladımın yerini söyleseler Canımın ruhumun içinde bir taş günden güne büyüyor ağırlaşıyor içimde nefes almamı engelliyor Yedi evladımın biri şu an uzaklarda üşüyor mu onun da parmakları soğuktan düştü mü Düşman buldu mu evladımın yerini Kıydı mı canına Şükrü de ağlamaya başladı Kötü haber çabuk gelirdi yapma O iyi dedi Bir babayı insan nasıl teselli eder ki Söylenecek bir söz var mı Yanan ateş söner mi Analar babalar olmasın evlatlar ölmesin Bağırdı sesinin çıktığı kadar bağırdı Duydu onu taş toprak Ağladılar iki kardeş birbirine sarılarak Söndürdüler yanan ateşi kilimi koydular kulübeye önlerine öküzleri katarak koyuldular kasabaya doğru Sustular konuşulacaklar konuşulmuştu Sözler yaş oldu aktı gitti

Bak şu dağlara dili olsa da konuşsalar evladımın yerini söyleseler Canımın ruhumun içinde bir taş günden güne büyüyor ağırlaşıyor içimde nefes almamı engelliyor Yedi evladımın biri şu an uzaklarda üşüyor mu onun da parmakları soğuktan düştü mü Düşman buldu mu evladımın yerini Kıydı mı canına Şükrü de ağlamaya başladı Kötü haber çabuk gelirdi yapma O iyi dedi Bir babayı insan nasıl teselli eder ki Söylenecek bir söz var mı Yanan ateş söner mi Analar babalar olmasın evlatlar ölmesin Bağırdı sesinin çıktığı kadar bağırdı Duydu onu taş toprak Ağladılar iki kardeş birbirine sarılarak Söndürdüler yanan ateşi kilimi koydular kulübeye önlerine öküzleri katarak koyuldular kasabaya doğru Sustular konuşulacaklar konuşulmuştu Sözler yaş oldu aktı gitti

Bak şu dağlara dili olsa da konuşsalar evladımın yerini söyleseler Canımın ruhumun içinde bir taş günden güne büyüyor ağırlaşıyor içimde nefes almamı engelliyor Yedi evladımın biri şu an uzaklarda üşüyor mu onun da parmakları soğuktan düştü mü Düşman buldu mu evladımın yerini Kıydı mı canına Şükrü de ağlamaya başladı Kötü haber çabuk gelirdi yapma O iyi dedi Bir babayı insan nasıl teselli eder ki Söylenecek bir söz var mı Yanan ateş söner mi Analar babalar olmasın evlatlar ölmesin Bağırdı sesinin çıktığı kadar bağırdı Duydu onu taş toprak Ağladılar iki kardeş birbirine sarılarak Söndürdüler yanan ateşi kilimi koydular kulübeye önlerine öküzleri katarak koyuldular kasabaya doğru Sustular konuşulacaklar konuşulmuştu Sözler yaş oldu aktı gitti