İncir Çiçeği — Süheyla Elma

Aynı coğrafyanın iki farklı genç kızıydı onlar Kaderden kaçmak bir umuda yürümek ne yapsan hepsi kaderdi Puzzle ın kayıp birer parçası başka bir tablonun kenarında birleşmişti Onlarınki hiç açmadan meyveye duran incir çiçeği hikâyesiydi Hayatlarının baharında çiçek mevsimindeyken kendilerini büyütmeleriydi Bu bir dostluk hikâyesi Sandalyemi üzüm yapraklarının güneşi kestiği penceremin önüne sürdüm Akşam kızıllığı gökyüzünü kaplamış Bulutlar kuzeye doğru akma telaşında Yarın için umut tazeliyorlar gibi Radyodaki melodi içime içime dokunuyor Daha şarkı bitmeden kalemime sarıldım Kâğıtta bir iki damla yaş Mırıldanarak eşlik ediyorum Bencilliğim tuttu işte seni üzeceğini bile bile yazacaktım Elin havada elveda deyip ayrılmak mı İçinde dumansız bir ateşin yangısıyla yüzünü unuta unuta mı Hangisi daha zor Rüzgârın tohumları savurduğu gibi acımasız ve hoyratça aynı kaderde buluşan dört arkadaş karanlık olayların sarmalında birbirlerine sımsıkı bağlıdırlar Dostluklarını sorgulamazlar fakat herkes bedel öder

Aynı coğrafyanın iki farklı genç kızıydı onlar Kaderden kaçmak bir umuda yürümek ne yapsan hepsi kaderdi Puzzle ın kayıp birer parçası başka bir tablonun kenarında birleşmişti Onlarınki hiç açmadan meyveye duran incir çiçeği hikâyesiydi Hayatlarının baharında çiçek mevsimindeyken kendilerini büyütmeleriydi Bu bir dostluk hikâyesi Sandalyemi üzüm yapraklarının güneşi kestiği penceremin önüne sürdüm Akşam kızıllığı gökyüzünü kaplamış Bulutlar kuzeye doğru akma telaşında Yarın için umut tazeliyorlar gibi Radyodaki melodi içime içime dokunuyor Daha şarkı bitmeden kalemime sarıldım Kâğıtta bir iki damla yaş Mırıldanarak eşlik ediyorum Bencilliğim tuttu işte seni üzeceğini bile bile yazacaktım Elin havada elveda deyip ayrılmak mı İçinde dumansız bir ateşin yangısıyla yüzünü unuta unuta mı Hangisi daha zor Rüzgârın tohumları savurduğu gibi acımasız ve hoyratça aynı kaderde buluşan dört arkadaş karanlık olayların sarmalında birbirlerine sımsıkı bağlıdırlar Dostluklarını sorgulamazlar fakat herkes bedel öder Yazar Hakkında Süheyla Elma 19 Aralık 2005 yılında Ordu nun Kumru ilçesinde dünyaya geldi İlköğrenimini Kumru Mehmet Akif Ersoy ve Fatsa Necati Çetinkaya İlkokulları nda Ortaokulu Fatsa Büyükata Ortaokulunda tamamladı Öğrenimine 11 sınıfta devam eden yazar Ünye Fen Lisesi nde okumaktadır İki çocuklu ailenin en küçük ferdidir Daha önce yayımlanmış Ayazda Açan Çiçekler Zemheri Ortancası adlı kitabı bulunmaktadır Çeşitli kategorilerde düzenlenmiş şiir ve kompozisyon alanlarında Türkiye dereceleri vardır img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Aynı coğrafyanın iki farklı genç kızıydı onlar Kaderden kaçmak bir umuda yürümek ne yapsan hepsi kaderdi Puzzle ın kayıp birer parçası başka bir tablonun kenarında birleşmişti Onlarınki hiç açmadan meyveye duran incir çiçeği hikâyesiydi Hayatlarının baharında çiçek mevsimindeyken kendilerini büyütmeleriydi Bu bir dostluk hikâyesi Sandalyemi üzüm yapraklarının güneşi kestiği penceremin önüne sürdüm Akşam kızıllığı gökyüzünü kaplamış Bulutlar kuzeye doğru akma telaşında Yarın için umut tazeliyorlar gibi Radyodaki melodi içime içime dokunuyor Daha şarkı bitmeden kalemime sarıldım Kâğıtta bir iki damla yaş Mırıldanarak eşlik ediyorum Bencilliğim tuttu işte seni üzeceğini bile bile yazacaktım Elin havada elveda deyip ayrılmak mı İçinde dumansız bir ateşin yangısıyla yüzünü unuta unuta mı Hangisi daha zor Rüzgârın tohumları savurduğu gibi acımasız ve hoyratça aynı kaderde buluşan dört arkadaş karanlık olayların sarmalında birbirlerine sımsıkı bağlıdırlar Dostluklarını sorgulamazlar fakat herkes bedel öder

Aynı coğrafyanın iki farklı genç kızıydı onlar Kaderden kaçmak bir umuda yürümek ne yapsan hepsi kaderdi Puzzle ın kayıp birer parçası başka bir tablonun kenarında birleşmişti Onlarınki hiç açmadan meyveye duran incir çiçeği hikâyesiydi Hayatlarının baharında çiçek mevsimindeyken kendilerini büyütmeleriydi Bu bir dostluk hikâyesi Sandalyemi üzüm yapraklarının güneşi kestiği penceremin önüne sürdüm Akşam kızıllığı gökyüzünü kaplamış Bulutlar kuzeye doğru akma telaşında Yarın için umut tazeliyorlar gibi Radyodaki melodi içime içime dokunuyor Daha şarkı bitmeden kalemime sarıldım Kâğıtta bir iki damla yaş Mırıldanarak eşlik ediyorum Bencilliğim tuttu işte seni üzeceğini bile bile yazacaktım Elin havada elveda deyip ayrılmak mı İçinde dumansız bir ateşin yangısıyla yüzünü unuta unuta mı Hangisi daha zor Rüzgârın tohumları savurduğu gibi acımasız ve hoyratça aynı kaderde buluşan dört arkadaş karanlık olayların sarmalında birbirlerine sımsıkı bağlıdırlar Dostluklarını sorgulamazlar fakat herkes bedel öder