İnsan Haklarının Patolojisi — Durdu Baran Çiftci

Son dönemde insan haklarının son una dair birçok şey söylendi Bilhassa Douzinas bu sonu doğrudan ve cesaretle haykırdı Bu çalışma malumun ilanı denilecek bu tabloyu kabul etmekle birlikte insan haklarının geldiği noktayı çok daha paradoksal bir yerden kuruyor Toplumsal sahanın her yerine dağılan neoliberal hak talepkârlılığının insan haklarının ontolojisini darmadağın ettiğini savunuyor Hak taleplerinin neoliberal bireyselliğin içerisinden yükselmeye başladığı yerde karşılaştığımız haklar enflasyonu nun her şeyi nasıl da kutsallaştırdığını gözler önüne seriyor Nitekim her talebin bir insan hakkı söylemi içerisine yerleştirilme çabasının insan haklarının söylemsel alanını boşaltmak demek olduğunu biliyoruz Elbette ki bunun politik olanı da sarstığını göz ardı etmemek gerekiyor Politik olanın müştereğin üretimiyle ele alınması ile bireyselliğe yaslandırılması arasında antagonizma olduğunu vurgulamak önemli bir zorunluluk Bu yüzden de şu soruları güçlü bir şekilde sormak mecburiyetindeyiz Hakkın bir talep sınırı var mıdır bu talep sürekliliğinin yasayla ilişkisi nedir veya bu talepkârlık politik olanla nasıl düşünülebilir Bu sorular aklımıza hemen gelebilecek bazı kavramları da ortaya çıkarıyor Büyük öteki tanıma empati başkalık etiği İşte İnsan Haklarının Patolojisi bizleri bu kavramları haklar enflasyonu içerisinde yeniden düşünmeye çağırıyor

Son dönemde insan haklarının son una dair birçok şey söylendi Bilhassa Douzinas bu sonu doğrudan ve cesaretle haykırdı Bu çalışma malumun ilanı denilecek bu tabloyu kabul etmekle birlikte insan haklarının geldiği noktayı çok daha paradoksal bir yerden kuruyor Toplumsal sahanın her yerine dağılan neoliberal hak talepkârlılığının insan haklarının ontolojisini darmadağın ettiğini savunuyor Hak taleplerinin neoliberal bireyselliğin içerisinden yükselmeye başladığı yerde karşılaştığımız haklar enflasyonu nun her şeyi nasıl da kutsallaştırdığını gözler önüne seriyor Nitekim her talebin bir insan hakkı söylemi içerisine yerleştirilme çabasının insan haklarının söylemsel alanını boşaltmak demek olduğunu biliyoruz Elbette ki bunun politik olanı da sarstığını göz ardı etmemek gerekiyor Politik olanın müştereğin üretimiyle ele alınması ile bireyselliğe yaslandırılması arasında antagonizma olduğunu vurgulamak önemli bir zorunluluk Bu yüzden de şu soruları güçlü bir şekilde sormak mecburiyetindeyiz Hakkın bir talep sınırı var mıdır bu talep sürekliliğinin yasayla ilişkisi nedir veya bu talepkârlık politik olanla nasıl düşünülebilir Bu sorular aklımıza hemen gelebilecek bazı kavramları da ortaya çıkarıyor Büyük öteki tanıma empati başkalık etiği İşte İnsan Haklarının Patolojisi bizleri bu kavramları haklar enflasyonu içerisinde yeniden düşünmeye çağırıyor

Son dönemde insan haklarının son una dair birçok şey söylendi Bilhassa Douzinas bu sonu doğrudan ve cesaretle haykırdı Bu çalışma malumun ilanı denilecek bu tabloyu kabul etmekle birlikte insan haklarının geldiği noktayı çok daha paradoksal bir yerden kuruyor Toplumsal sahanın her yerine dağılan neoliberal hak talepkârlılığının insan haklarının ontolojisini darmadağın ettiğini savunuyor Hak taleplerinin neoliberal bireyselliğin içerisinden yükselmeye başladığı yerde karşılaştığımız haklar enflasyonu nun her şeyi nasıl da kutsallaştırdığını gözler önüne seriyor Nitekim her talebin bir insan hakkı söylemi içerisine yerleştirilme çabasının insan haklarının söylemsel alanını boşaltmak demek olduğunu biliyoruz Elbette ki bunun politik olanı da sarstığını göz ardı etmemek gerekiyor Politik olanın müştereğin üretimiyle ele alınması ile bireyselliğe yaslandırılması arasında antagonizma olduğunu vurgulamak önemli bir zorunluluk Bu yüzden de şu soruları güçlü bir şekilde sormak mecburiyetindeyiz Hakkın bir talep sınırı var mıdır bu talep sürekliliğinin yasayla ilişkisi nedir veya bu talepkârlık politik olanla nasıl düşünülebilir Bu sorular aklımıza hemen gelebilecek bazı kavramları da ortaya çıkarıyor Büyük öteki tanıma empati başkalık etiği İşte İnsan Haklarının Patolojisi bizleri bu kavramları haklar enflasyonu içerisinde yeniden düşünmeye çağırıyor Tanıtım Bülteninden

Son dönemde insan haklarının son una dair birçok şey söylendi Bilhassa Douzinas bu sonu doğrudan ve cesaretle haykırdı Bu çalışma malumun ilanı denilecek bu tabloyu kabul etmekle birlikte insan haklarının geldiği noktayı çok daha paradoksal bir yerden kuruyor Toplumsal sahanın her yerine dağılan neoliberal hak talepkârlılığının insan haklarının ontolojisini darmadağın ettiğini savunuyor Hak taleplerinin neoliberal bireyselliğin içerisinden yükselmeye başladığı yerde karşılaştığımız haklar enflasyonu nun her şeyi nasıl da kutsallaştırdığını gözler önüne seriyor Nitekim her talebin bir insan hakkı söylemi içerisine yerleştirilme çabasının insan haklarının söylemsel alanını boşaltmak demek olduğunu biliyoruz Elbette ki bunun politik olanı da sarstığını göz ardı etmemek gerekiyor Politik olanın müştereğin üretimiyle ele alınması ile bireyselliğe yaslandırılması arasında antagonizma olduğunu vurgulamak önemli bir zorunluluk Bu yüzden de şu soruları güçlü bir şekilde sormak mecburiyetindeyiz Hakkın bir talep sınırı var mıdır bu talep sürekliliğinin yasayla ilişkisi nedir veya bu talepkârlık politik olanla nasıl düşünülebilir Bu sorular aklımıza hemen gelebilecek bazı kavramları da ortaya çıkarıyor Büyük öteki tanıma empati başkalık etiği İşte İnsan Haklarının Patolojisi bizleri bu kavramları haklar enflasyonu içerisinde yeniden düşünmeye çağırıyor

Son dönemde insan haklarının son una dair birçok şey söylendi Bilhassa Douzinas bu sonu doğrudan ve cesaretle haykırdı Bu çalışma malumun ilanı denilecek bu tabloyu kabul etmekle birlikte insan haklarının geldiği noktayı çok daha paradoksal bir yerden kuruyor Toplumsal sahanın her yerine dağılan neoliberal hak talepkârlılığının insan haklarının ontolojisini darmadağın ettiğini savunuyor Hak taleplerinin neoliberal bireyselliğin içerisinden yükselmeye başladığı yerde karşılaştığımız haklar enflasyonu nun her şeyi nasıl da kutsallaştırdığını gözler önüne seriyor Nitekim her talebin bir insan hakkı söylemi içerisine yerleştirilme çabasının insan haklarının söylemsel alanını boşaltmak demek olduğunu biliyoruz Elbette ki bunun politik olanı da sarstığını göz ardı etmemek gerekiyor Politik olanın müştereğin üretimiyle ele alınması ile bireyselliğe yaslandırılması arasında antagonizma olduğunu vurgulamak önemli bir zorunluluk Bu yüzden de şu soruları güçlü bir şekilde sormak mecburiyetindeyiz Hakkın bir talep sınırı var mıdır bu talep sürekliliğinin yasayla ilişkisi nedir veya bu talepkârlık politik olanla nasıl düşünülebilir Bu sorular aklımıza hemen gelebilecek bazı kavramları da ortaya çıkarıyor Büyük öteki tanıma empati başkalık etiği İşte İnsan Haklarının Patolojisi bizleri bu kavramları haklar enflasyonu içerisinde yeniden düşünmeye çağırıyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img