İroni ve Roman — Abdulhakim Tuğluk

İroni zevkli olduğu kadar tehlikeli de bir sahadır Belki de ironi yaptığımızı zannettiğimizde gerçekte çoğu zaman onun ağına düşüyor ve kurbanı oluyoruzdur Ya da ironiyi sadece iki dudağımızın arasından çıkan zafer narası olarak görmekten öteye gidemeyişimizdir onu teoride böylesine güç olmaya yazgılı kılan Kierkegaard ın söylediği gibi Herkes ironi sözcüğünün geleneksel olarak Sokrates ile bağdaştırıldığını bilir ama bu demek değildir ki herkes ironinin anlamını bilir İroniyi güç kılan nedenler onu sorgulamak için daha fazla merak uyandırmaktadır Türk edebiyatında öteden beri ironik söylemin varlığını biliyoruz Ta rîz istihzâ tecâhül i ârif tevriye kinâye hiciv taşlama şathiyye söz sanatları ve edebî türler ironik anlatımın Türk edebiyatıyla birlikte Doğu edebiyatlarında da var olduğunun kanıtıdır Hiç şüphesiz kavramlara verilen adlar sınıflama ve sınırlama vazifesi görür Bu nedenle ironinin Latince kökenli bir sözcük olması onu ne Latinceye ne de diğer Batı edebiyatlarına münhasır kılar

İroni ve Roman