Isaiah Berlin le Konuşmalar — Isaiah Berlin

İnsanların yaşamına yön veren bazı nihai değerler sadece pratik nedenlerle değil aynı zamanda prensipte kavramsal olarak da uzlaştırılamaz veya bir araya getirilemez Hiç kimse aynı anda hem titiz bir planlamacı hem de bütünüyle içinden geldiği gibi davranan biri olamaz Tam özgürlükle tam eşitliği birleştiremezsiniz kurtlar için tam özgürlük koyunlar için tam özgürlükle birleştirilemez Adalet ve merhamet bilgi ve mutluluk çatışır Isaiah BERLIN Türk okurunun Romantikliğin Kökleri YKY 2004 ve Kirpi İle Tilki adlı kitaplarıyla tanıdığı yirminci yüzyılın önemli düşünürlerinden Isaiah Berlin kendisiyle yapılan görüşmelerin bir ürünü olan bu kitapta kendi hayatına düşünce yapısının nasıl oluştuğuna ve bu süreçte rol oynayan düşünürlere ilişkin görüşlerini dile getiriyor Tadımlık Auschwitzin Keşfi R J İkinci Dünya Savaşını bir Yahudi olarak nasıl yaşadınız I B Benim tepkimin Almanların ve İtalyanların kontrol ettiği bölgeler dışındaki çoğu Yahudininkinden farklı olduğunu sanmıyorum Olup biten şeyler dehşet vericiydi ve sürekliydi Fakat diğer insanlar da bunu hissetmiş olmalı Bununla ilgili olarak biraz utançla itiraf etmem gereken bir şey var Ta ilk başından beri Hitlerin Yahudilere korkunç acılar çektirmeye niyet ettiğini varsayıyordum O acımasız bir iblisti orası malum Hepimiz Yahudilerin 1933ten itibaren toplama kamplarında hapsedildiklerini bazılarının öldürüldüğünü biliyorduk Ama bu Batıda kamuoyuna yeterince duyurulmadı Mültecilerin göçünü kontrol etme çabaları utanç vericiydi Fransa örneğin bu açıdan Birleşik Devletlerle karşılaştırıldığında insanca davrandı Polonyanın işgalinden sonra Yahudilere korkunç şeylerin olacağını yani tutuklanacaklarını zulme uğrayacaklarını eziyet göreceklerini belki de öldürüleceklerini varsayıyordum fakat hiçbirimiz ne olup bittiğini bilmiyorduk Varşova Gettosu Olaylarından önce hiçbir haber yoktu Biz sadece korkunç dehşetli şeyler olduğunu varsayıyorduk 1944ten önce sistematik yok etme gaz odaları hakkında hiçbir şey bilmiyordum İngilterede veya Amerika da kimse bana bir şey söylemedi okuduğum herhangi bir şeyde bunun hakkında hiçbir şey yoktu belki de bu benim hatamdı Bundan utanç duyuyorum Muhtemelen gazetelerin arka sayfalarında makaleler veya haberler vardı fakat ben kaçırmıştım Dehşet haberleri birisi İsviçreye gelip bunları haber verdiğinde tam olarak ortaya çıktı New Yorkta bir hahama bu haberi ileten birisi vardı haham da Başkan Roosevelti görmeye gitti fakat hiçbir şey yapılmadı ve hiçbir şey kamuoyuna duyurulmadı Her halükârda ben herşeyden bihaber kalmaya devam ettim Sanırım Fransız Yahudisi olan eşimin ailesi 1942 43te bazı şeyler öğrenmişti muhtemelen inanmamışlardı çok az insan da böyle bir şeyin olduğuna inanabilirdi birçok kimse bunu abartılı diye reddediyordu 1944ün sonuna kadar bunun hakkında hiçbir şey duymadım Hatta 1943 44e gelindiğinde Nazilerin savaşı kazanmaktan çok Yahudileri öldürmek istediklerini fark etmiştim 1945te Almanlar açıkça bozguna doğru gidiyorken katliam düzenli biçimde devam ediyordu Fakat daha önce söylediğim gibi soykırımın bütün dehşetini çok geç keşfettim Neden hiç kimse bana hiçbir şey söylemedi bilmiyorum belki de elçilikteki hayat aşırı güvenliydi Yine de zaman zaman meşhur Amerikan Yahudileriyle karşılaşmıştım ve kimse bana bundan söz etmemişti Her ne kadar gerçekte bu benim hatam değilse de hâlâ biraz suçluluk duyarım R J Aile fertlerinizden hiç kimse Naziler tarafından öldürüldü mü I B Evet her iki dedem amcam halam üç kuzenim 1941de Rigda katledildi R J Yahudilerin katledildiğini öğrendiğinizde tepkiniz ne oldu Size bu soruyu soruyorum çünkü bu konu hakkında yazmadınız I B Diğer herkes gibi hissettim kendimi Bunun Yahudilerin maruz kaldığı en büyük felaket olduğunu ikinci Mabetin tahrip edilmesinden bile daha kötü olduğunu düşündüm Böylesine büyük bir felaket hakkında ne söylenebilir Fikrim değişmedi Bunun tarihen yanlış olduğunu ispat