Islak Cumartesi — İsmail Sönmez

Islak bir Cumartesi gecesiydi Ay ışığı yüzümüze vuruyordu Polis bizi biz polisi arıyorduk Ne vakit ay ışığının altında buluşsak Ay ışığı yüzümüze cop oluyordu Dost oluyordu kimsesizliğimize Islak bir cumartesinin gecesiydi Eyvahın ilk hecesiydi Kaçıyorduk deli taylar gibi Kaçıyorduk cihangir yangınından Anamızdan emdiğimiz gelmiş burnumuzdan Kaçıyorduk yüzümüze cop olan ay ışığından Ve Cihangir yangınından Bir polis bir de bilmeceydi ardımızda kalan Bir bendim bir de bizdik Cihangir e ağlayan Yanıyordu yamalı yürekler Yanıyordu yüzdeki ergenlikler Sonra çocuklar doldu sokaklara Onlar da ay ışığıyla merhaba dediler copa Kimi aslan kimi korka korka Adımlarımız büyüdükçe büyüyordu her sokakta Yangından kaçırdığım umudun reçetesi vardı cebimde Bir de çocukların pervasız gülüşü Görmek istemiyordum Cihangir in çöküşünü Görmek istemiyordum copun bizi öpüşünü Çıkmaz bir sokakta yakaladılar bizi Kan kardeş ettiler kelepçeyle Gizleyemedik düşlerimizi Gizleyemedik kimsesizliğimizi Artık geride kalan sadece sokakta yankılanan eyvahlar Yine de bekleyin çocuklar Gelecektir umutlu yarınlar İsmail Sönmez

Islak bir Cumartesi gecesiydi Ay ışığı yüzümüze vuruyorduPolis bizi biz polisi arıyorduk Ne vakit ay ışığının altında buluşsak Ay ışığı yüzümüze cop oluyordu Dost oluyordu kimsesizliğimize Islak bir cumartesinin gecesiydi Eyvahın ilk hecesiydi Kaçıyorduk deli taylar gibi Kaçıyorduk cihangir yangınından Anamızdan emdiğimiz gelmiş burnumuzdan Kaçıyorduk yüzümüze cop olan ay ışığından Ve Cihangir yangınından Bir polis bir de bilmeceydi ardımızda kalan Bir bendim bir de bizdik Cihangir e ağlayan Yanıyordu yamalı yürekler Yanıyordu yüzdeki ergenlikler Sonra çocuklar doldu sokaklara Onlar da ay ışığıyla merhaba dediler copa Kimi aslan kimi korka korka Adımlarımız büyüdükçe büyüyordu her sokakta Yangından kaçırdığım umudun reçetesi vardı cebimde Bir de çocukların pervasız gülüşü Görmek istemiyordum Cihangir in çöküşünü Görmek istemiyordum copun bizi öpüşünü Çıkmaz bir sokakta yakaladılar bizi Kan kardeş ettiler kelepçeyle Gizleyemedik düşlerimizi Gizleyemedik kimsesizliğimizi Artık geride kalan sadece sokakta yankılanan eyvahlar Yine de bekleyin çocuklar Gelecektir umutlu yarınlar İsmail Sönmez