İslam Bilim Geleneği Avrupa yı Nasıl Aydınlattı — George Saliba

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor Tanıtım Bülteninden

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor Tanıtım Bülteninden

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor

Baştan beri İslam medeniyetine negatif bir dini düşünce olarak bakan ve din ile bilim arasındaki ilişkiyi Avrupa açısından değerlendirerek yalnızca bir çatışmadan ibaret gören kesimler İslam medeniyetinde akılcılığın öldüğünü ve bunun nedeninin de bilimsel ve felsefi düşünce pahasına yükselen dini düşünce olduğunu ileri sürerler Bunlar için gelişme Avrupada olduğu gibi bilimin kiliseyi yenmesinden ibarettir Böylece herhangi bir medeniyetin gelişme içinde sayılabilmesi için evrensel çizgiyi ve düzenli araştırmayı yakalamadan önce bu uğraşıyı vermesi yani bu medeniyetlerde bilimin kendi dininin üstesinden gelmesi gerekir Saliba ise bu kitabında Muhammed b Musanın Batlamyusu eleştirisinin Ra zinin Galene karşı Şükukunun İbn el Heysemin Batlamyusa karşı Kuşkularının ve buna benzer nice başka çalışmanın dönemin dini otoritelerine karşı değil Yunan bilimsel geleneğine karşı yazılmış metinler olarak ortaya çıktığını ve İslam dünyasında bu tür bir geleneğin olmadığını ortaya koyuyor Kitabı okuduğumuzda aslında klasik anlatının hiçbir kanıta dayanmadığını İslam ve Batı arasında kültürler arası zengin bir alışveriş olduğunu ve Rönesans bilim tarihini en önemlisi de İslam bilim tarihini yeniden ve bir kez daha Avrupamerkezci etkilerden uzak dikkatlice gözden geçirdiğimizde Rönesansın imajının zihnimizde bütünüyle değişmiş olacağını göreceğiz

İslâm bilim geleneğindeki dönüşümler Rönesans döneminde Avrupa bilimini nasıl etkiledi İslâm bilim geleneği İslâm medeniyetine dair eserlerde ve genel bilim tarihleri içinde birçok kez ele alınmıştır Çoğu yazar bu geleneğin başlangıcını özellikle Yunanlar olmak üzere eski uygarlıklardan alınan fikirlere dayandırır Ancak George Saliba bu düşündürücü ve özgün çalışmasında genel kabul gören bu görüşün aksine İslâm dünyasındaki bilimsel düşüncenin temellerinin Yunanca kaynakların 9 yüzyılda Arapçaya çevrilmesinden çok daha önce atıldığını ortaya koyuyor Saliba devlet kurumlarının kullanımı için bilimsel fikirleri özetleyen erken dönem çevirilerin çoğunlukla Farsça ve Yunanca kaynaklardan İslâm bilim geleneğinin gelişimi için bir itici güç olduğunu öne sürüyor Bunu yaparken de özellikle el Fihrist isimli bibliyografik eseriyle tanınan 10 yüzyıl entelektüel tarihçisi Nedîm in modern araştırmacılar tarafından çoğunlukla göz ardı edilen bir anlatısına dayanıyor Ayrıca sonraki yüzyıllarda İslâm dünyasında gelişen bilimsel düşünce ile Avrupa Rönesansı nda ortaya çıkan bilim arasında organik bir ilişki bulunduğunu savunuyor Saliba önce İslâm bilimi üzerine yaygın anlatıları özetliyor ardından bunların eksikliklerini tartışıp alternatif bir anlatı öneriyor Astronomiyi İslâm uygarlığında bilimin ilerlemesini izlemek için bir örnek olarak kullanarak İslâmi bilimsel düşüncenin özgünlüğünü gösteriyor 13 ila 16 yüzyıllar arasında İslâm astronomları tarafından geliştirilen yenilikleri yeni matematiksel araçlar dahil ayrıntılı biçimde açıklayan Saliba Kopernik in bu çalışmalardan haberdar olmuş ve yararlanmış olabileceğine dair kanıtlar sunuyor Bu kitap İslâm biliminin yükselişini ve düşüşünü sıkça anlatılan siyaset ve din perspektiflerinden ziyade doğrudan bilimsel üretimin kendisine ve bu üretimi mümkün kılan karmaşık toplumsal ekonomik ve entelektüel koşullara odaklanarak inceliyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img