İsmailağa Sokağı ve Sevda Çiçeği — Sevim Asımgil

Yere düşüp yuvarlanarak ona doğru gelen yüzük ayaklarının ucunda durmuştu Bunca çaresizlik içinde masum bir şekilde yerde yatıyor Ay ışıkları altında ışıl ışıl parlıyordu Venüs yıldızı gibi Ömer silkindi çardaktan çıkıp kısa ve sık adımlarla koşarak evlerinin kapısına varmış olan genç kıza doğru uzattı ellerini Havra dur dur dur biraz diye bağırdı