İsra — Acet Yeşim

Sonra yaklaşan fecr sıyırdı kendini tüm grilerden beyazına sarı kattı adına renk dediler Bildin sen onu adı nur Bilemedim ben onu gölgemin varlığı da nurun ala nur Ey beni elinde demir edip de döven Davud Vallahi demirimin suyu Nil in koynundan değil senin gözlerinden akmazsa pas tutmuş yüreğim yeniden kalıba sığmaz Vallahi Süleyman ın mabedi bu yüreği kabullenmez Bildin sen o mabedi Bilemedim Burak Duvarı na daha inşa edilmezken akıtılmış gözyaşlarına gözyaşlarımın düşüp de meşk edeceğini Herkes her şey hepsi Bir Arafat duasıyla geride kaldı Yazgım artık makamı Sad dır Sad kalbin gözüdür Ey kalbimin gözü olasın diye dua dua Arafat da yüzümü babam Adem in oturduğu taşa sürüp yazgımı annem Havaya muştuladığım Vallahi bütün günahlarıma tövbe edip Seni senden değil Rabbimden istedim Seni bu dünyaya değil ötesine yar olarak diledim