İsra Bir Gece Yolculuğu — Derya Atalay

İSRA BİR GECE YOLCULUĞU Bir gece yolculuğuydu benimki Daha başından menzile vardığım Zamanı durdurup hayatı ileri sardığım Sevinci de kederi de birbiriyle kardığım Konuşmak ve susmak arasında kaldığım Serin ve selamet olan ateşlerde yandığım Kendimi cennet ehli arasında sandığım Adımı kazanmışlarla birlikte andığım Bir gece yolculuğuydu benimki Nasıl görmezden gelirim diye sual edip sorduğum Her derdin devası vardır diye umduğum İçimi dışımı kızıla boyayan yaralarımı soyduğum Düşünüp yazmakla teselli bulduğum Gayret edip çalışmakla mutmain olduğum Hasımlık eden taşlanmışları yanımdan kovduğum Âdeta musalladan kalkıp yeniden doğduğum Bir gece yolculuğuydu benimki Tutup gecenin ellerinden yürüdüğüm Yıldızların mihmandarlığıyla aydınlığa büründüğüm Efkârım dökülünce yere eteklerimle sürüdüğüm Günde güneşte olup biteni karanlığın dehlizlerine süpürdüğüm Yüklerimi bırakıp omuzlarımdan bir şal atma edasıyla gece rüzgârlarıyla üşüdüğüm Yaş alma günümde bu bana verilmiş en güzel hediyedir diye düşündüğüm Ve dert ortağım sırdaşım geceleri saysak da saymasak da ömürden büyüdüğüm