İssiz Çıra — BİRSEN İNAL

İsimsiz işsiz bir çıra Yalnızca Birazcık mahzunca Kah karlı dağlarda Bir yaban Bir asi isyan Kah Metopotamya da Sarı sıcak güneşi Pembeye boyayan Durağan değil çağlayan

Ben mumun ulaşamadığı yerlerde issiz çıramı yaktım otuz sekiz yıl önce Hani Hürriyet İlkokulu nda Işığım yeterli geldi mi bilmem ama İS im olmadığını çok iyi biliyorum diyen Birsen İNAL 57 yaşına merhaba dediği günlerden birinde sanki yaşım yetmiş ama işim bitmemiş dercesine şiirlerini bir kitapta topladı İssiz Çıra da şiirleri dört bölüm halinde sunuyor şair okurlarına Öğrencilerine ayırdığı birinci bölüme Çiçeklerime ailesine ithaf ettiği ikinci bölüme Canlarıma mazlumlara seslendiği şiirlerinin bulunduğu üçüncü bölüme Ezilenlere ve dördüncü bölümde hemcinslerine sesleniyor Karanlığa Sessiz Çığlık Atanlara diyerek Şiirlerinde zaman zaman feleğe serzenişleri olsa da yaşama sevinci ve iyimser bir dünya görüşü var Kitaptaki şiir başlıkları barış sevgi ve dostluk mesajları veriyor Dizeler de aynı duygu ve düşüncelerle bezenmiş bizi doğruya iyiye güzele doğaya doğallığa birlik ve dayanışmaya çağırıyor umut aşılıyor Çocukların diliyle konuşuyor kimi şiirlerinde Güneşi pembeye boyayarak çocukça oyunlarla büyüklere onların ağzından kötülüklerle savaşmak gerektiğini vurguluyor Kimi zaman yakılan bir anneye kimi zaman da zamansız ve amansız toprağa düşen bir fidan için diziyor dizelerini Toplumsal olaylara duyarlılık gösteriyor duygularını dillendirdiği şiirleriyle İnal sözcük oyunlarına anlaşılmaz imgelere başvurmuyor Oldukça sade akıcı açık ve duru sözcüklerle yazıyor şiirlerini ama kimi yerlerde anlamı güçlendirmek için betimleme ve söz sanatları da yapıyor Bunlar yapmacık değil ele alınan konuyu vurgulamak için yapıyor Kitaba adını veren İssiz Çıra da olduğu gibi Ya da Ak Yüklü Kara Trende Makinist Olsam deyip sevgi barış ve dostluk dağıtmak istiyor durduğu istasyonlarda Bir makinist olsam Trenim ağır yük treni Yükümün İlk vagonu sevgi Son vagonu kardeşlik Ara vagonlarım olurdu kardeşlik