İşte Orman — Cüneyt Buğra Demir

İşte Orman kaybettiğimiz bütün renklerin yasını tutuyor Ormanın hemen kenarında yeşeren denize bitişik olan o yemyeşil kıpkırmızı masmavi renklerin Sessizce bekliyor yağmurun dinmesini Ve kozalakların ortaya çıkmasını Hiç pişman olmadığını biliyor duygularının Sanki kendisi yaratmış gibi bütün nemli bölgeleri Yavaş yavaş sokuluyor iç organlarıma İşte ormandayım Ellerim ceplerimde Islık çalıyor dudaklarım Dilim ve boğazımdaki et parçası Ruhum ise geziniyor toprağın üstünde Çalıların ve yaprakların ve bazen de çimenlerin üstünde Nemli nemli bir şeylerin üstünde Anlasana işte Orman böyle bir şey sonuçta Daha başka ne olabilirdi ki