İsyan ve Terapi Ne Bekleyen Söz Kalsın Ne de Gönderilmemiş Mektuplar — Nilüfer Kurumehmetoğlu

İç dünyasının kapılarını size açan bir kadın yaşadığı toplumda gördükleri ve gözlemledikleri kalemine sarılmış mürekkebinden akıp kurtulmak için çırpınıyor sanki Neden onun kalemini seçmiş kelimeler O da hemcinsleri gibi uzun zaman önce bu baskılarla mücadele etmiş boğuşmuş dellenmiş o kafesten kurtulmuş belki de bundandır bilinmez Ama o artık geriye bakmıyor ve diyor ki Tanrı niye kafamızın önüne iki göz koymuş dersiniz Geriye bakmamızı isteseydi birini arkaya koyardı stop lambası gibi değil mi ama O zaman ne yapıyoruz Daima ileriye Tıpkı Atamızın bize öğütlediği gibi Ey kahraman Türk kadını sen yerlerde sürünmeye değil omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın Gazi Mustafa Kemal