İyi Ruhlara Adak — Rilke

Eski evde açık önüme baktım Karşımda çepeçevre Prag var Ta aşağıda bu alaca saatlar Geçiyor sessiz usul adım Kent cam ardında gibi bulanık Yalnız miğferli bir dev gibi Yükseliyor önümde küf yeşili Kule kubbesi Aziz Nikolas ın tanık Orda burda işte bir ışık kıprıyor Uzak boğucu kent uğultusunda Sanki bu eski evin avuntusunda Şimdi bir ses diyor