İyinin ve Kötünün Efendisi İnsan — Ali Necip Kartal Gülbahar

İyi ve kötü birdir Birdir çünkü aynı zekâ yönetir Birdir çünkü aynı insandır İyi ve kötü insana ait iki özellik iki ayrı öznedir Tek ve aynı insanda kişileşmiş iyi ve kötünün her biri gerçekte birer öznedir Akıl bilinç düzeyinde belirmeyen bu ikili özne yapısı içgüdüler üzerinde temellenir Her ikisinin de gerek münferit gerekse ortak varlığı içgüdülerin kendi kendilik üzerindeki doğrudan etkisi ve belirleyici gücüdür Bilinç düzeyine kişiliğin oluştuğu ve olgunlaştığı aşamaya gelindiğinde bu bölünme çift ya da çok kimliklilik olarak ortaya çıkmaz Tek kimlik tek kişilik iradi görünümüyle bir çift özneliliğe evrilir İnsan benliğinin kişiliğinin bilen yanını kötüyü içselleştirirken bilinen yanını iyiyi dışsallaştırır dışa açar Bu toplumsalla bir uzlaşma olmadığı gibi toplumsalın belirleyiciliği de değildir Tersine bu dışsal iyi özne Hegelci terimle kendisi olmayan olarak toplumsalın da kurucu öznesine dönüşür Böylece içsel kötü kendisini özenle gizleyen bir biçimde ve kendisi olmayan olarak dışsal iyiyle toplumsalı belirler

İyi ve kötü birdir Birdir çünkü aynı zekâ yönetir Birdir çünkü aynı insandır İyi ve kötü insana ait iki özellik iki ayrı öznedir Tek ve aynı insanda kişileşmiş iyi ve kötünün her biri gerçekte birer öznedir Akıl bilinç düzeyinde belirmeyen bu ikili özne yapısı içgüdüler üzerinde temellenir Her ikisinin de gerek münferit gerekse ortak varlığı içgüdülerin kendi kendilik üzerindeki doğrudan etkisi ve belirleyici gücüdür Bilinç düzeyine kişiliğin oluştuğu ve olgunlaştığı aşamaya gelindiğinde bu bölünme çift ya da çok kimliklilik olarak ortaya çıkmaz Tek kimlik tek kişilik iradi görünümüyle bir çift özneliliğe evrilir İnsan benliğinin kişiliğinin bilen yanını kötüyü içselleştirirken bilinen yanını iyiyi dışsallaştırır dışa açar Bu toplumsalla bir uzlaşma olmadığı gibi toplumsalın belirleyiciliği de değildir Tersine bu dışsal iyi özne Hegelci terimle kendisi olmayan olarak toplumsalın da kurucu öznesine dönüşür Böylece içsel kötü kendisini özenle gizleyen bir biçimde ve kendisi olmayan olarak dışsal iyiyle toplumsalı belirler

Ali Necip Kartal Gülbahar tarafından kaleme alınan İyinin ve Kötünün Efendisi İnsan Peron Kitap eseri olarak okurlarla buluşuyor İyinin ve Kötünün Efendisi İnsan Ali Necip Kartal Gülbahar Kitap Özeti İyi ve kötü birdir Birdir çünkü aynı zekâ yönetir Birdir çünkü aynı insandır İyi ve kötü insana ait iki özellik iki ayrı öznedir Tek ve aynı insanda kişileşmiş iyi ve kötünün her biri gerçekte birer öznedir Akıl bilinç düzeyinde belirmeyen bu ikili özne yapısı içgüdüler üzerinde temellenir Her ikisinin de gerek münferit gerekse ortak varlığı içgüdülerin kendi kendilik üzerindeki doğrudan etkisi ve belirleyici gücüdür Bilinç düzeyine kişiliğin oluştuğu ve olgunlaştığı aşamaya gelindiğinde bu bölünme çift ya da çok kimliklilik olarak ortaya çıkmaz Tek kimlik tek kişilik iradi görünümüyle bir çift özneliliğe evrilir İnsan benliğinin kişiliğinin bilen yanını kötüyü içselleştirirken bilinen yanını iyiyi dışsallaştırır dışa açar Bu toplumsalla bir uzlaşma olmadığı gibi toplumsalın belirleyiciliği de değildir Tersine bu dışsal iyi özne Hegelci terimle kendisi olmayan olarak toplumsalın da kurucu öznesine dönüşür Böylece içsel kötü kendisini özenle gizleyen bir biçimde ve kendisi olmayan olarak dışsal iyiyle toplumsalı belirler Yayınevi Peron Kitap Yazar Ali Necip Kartal Gülbahar Sayfa 294 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Ağustos 2020 Barkod 9786050644012 Kategori Genel Felsefe

İyi ve kötü birdir Birdir çünkü aynı zekâ yönetir Birdir çünkü aynı insandır İyi ve kötü insana ait iki özellik iki ayrı öznedir Tek ve aynı insanda kişileşmiş iyi ve kötünün her biri gerçekte birer öznedir Akıl bilinç düzeyinde belirmeyen bu ikili özne yapısı içgüdüler üzerinde temellenir Her ikisinin de gerek münferit gerekse ortak varlığı içgüdülerin kendi kendilik üzerindeki doğrudan etkisi ve belirleyici gücüdür Bilinç düzeyine kişiliğin oluştuğu ve olgunlaştığı aşamaya gelindiğinde bu bölünme çift ya da çok kimliklilik olarak ortaya çıkmaz Tek kimlik tek kişilik iradi görünümüyle bir çift özneliliğe evrilir İnsan benliğinin kişiliğinin bilen yanını kötüyü içselleştirirken bilinen yanını iyiyi dışsallaştırır dışa açar Bu toplumsalla bir uzlaşma olmadığı gibi toplumsalın belirleyiciliği de değildir Tersine bu dışsal iyi özne Hegelci terimle kendisi olmayan olarak toplumsalın da kurucu öznesine dönüşür Böylece içsel kötü kendisini özenle gizleyen bir biçimde ve kendisi olmayan olarak dışsal iyiyle toplumsalı belirler