İz — Kani Çelikarslan

İz nereden başlasam tarlalar çayırlar kaygan çamurlu yollar evlerini sırta kondurup yaz kış dağlara bakanlar ağaçlarda sincap baykuş yeşilinde yalın ayak dolaşanlar çivisi düşmüş çitlerin yükünü omzunda taşıyanlar bahçelerini yara gibi saklayıp etrafını alevlerden çevirenler bir ömür içine bağırıp söylenmemiş türküleri olanlar nereden başlasam bir hayâlle büyüyüp uzağın peşine düşenler bir film başlar gibi susup evlerde kışları sönmüş ışıklar gözleri göl yol bekleyenler çok bekleyenler rengini alıp ölenler geçmişin sesiyle içlenenler meşelerin rüzgârda ıslığını kalbi sanıp yüzünü çizmiş zamana içini dökenler ciltlenmiş hüzünlerden inenler