İz — Fatma Şahin

Varlığına alışmadan yokluğunla tanıştırdın Yüreğimdeki izini hüzünlere karıştırdın Oysa ne çoktu hayalim ne çoktu sendeki benim Yok oldu şimdi her şeyin o gülüşün tebessümün Soldu yüreğimde rengin gözlerimdeki hayalin Bana kalan sensiz benim yorgun yalnız bir bedenim Gülün rengine gizlendim bülbül sesiyle bezendim Araf tayım gezeceğim dört ikliminde kaderin Senle bitti senli düşler yüzümde gerçek gülüşler İşte şimdi gür sevinçler Kâbe mi tavaf ederler Ben insanım canda canım sende değil tek muradım Yaradan la yakın bağım Araf tayım adım adım Coşkun selde berrak suyum içeceğim yudum yudum Gönlüm bir sevda ırmağı akar bulur deryaları Kalbim yandı çırılçıplak sessiz çığlık sağır kulak Gönlüm esir ruhum tutsak yüreğimle kanatlansak Uçsak uçsak bulutlara sevdalarla kucaklaşsak