Jilet Sinan — Gönül Kıvılcım

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan havai fişekler gibiydi Yemin ettik Eğer dünya dönüyorsa biz de tersine çevirecektik Belalıydık bundan böyle Mademki belalılar topluyordu parsayı defterini dürecektik topunun Av köpekleriydik Geceleri köşelerde mazın adam bekledik Cüzdanı vermedi mi acımadık apandisini aldık Yakalanınca polis dövemeden jiletle kolumuzu bacağımızı kestik façamızı kendimiz attık İnce Kapak Sayfa Sayısı 168 Baskı Yılı 2013 e Kitap Sayfa Sayısı 146 Baskı Yılı 2013 Dili Türkçe Yayınevi Ayrıntı Yayınları

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan havai fişekler gibiydi Yemin ettik Eğer dünya dönüyorsa biz de tersine çevirecektik Belalıydık bundan böyle Mademki belalılar topluyordu parsayı defterini dürecektik topunun Av köpekleriydik Geceleri köşelerde mazın adam bekledik Cüzdanı vermedi mi acımadık apandisini aldık Yakalanınca polis dövemeden jiletle kolumuzu bacağımızı kestik façamızı kendimiz attık

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan havai fişekler gibiydi Yemin ettik Eğer dünya dönüyorsa biz de tersine çevirecektik Belalıydık bundan böyle Mademki belalılar topluyordu parsayı defterini dürecektik topunun Av köpekleriydik Geceleri köşelerde mazın adam bekledik Cüzdanı vermedi mi acımadık apandisini aldık Yakalanınca polis dövemeden jiletle kolumuzu bacağımızı kestik façamızı kendimiz attık

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan havai fişekler gibiydi Yemin ettik Eğer dünya dönüyorsa biz de tersine çevirecektik Belalıydık bundan böyle Mademki belalılar topluyordu parsayı defterini dürecektik topunun Av köpekleriydik Geceleri köşelerde mazın adam bekledik Cüzdanı vermedi mi acımadık apandisini aldık Yakalanınca polis dövemeden jiletle kolumuzu bacağımızı kestik façamızı kendimiz attık

Jilet Kunt Yunus Fırlama Cingöz Kimsenin tanıklık etmediği bir dünyayı paylaşıyorlar Tiner şişeleri sinyalik ceketler evde bıraktıkları baba dayağı sokağın soğuğu Sokak yasalarının hüküm sürdüğü bir dünyanın çocukları onlar Yok saydığımız Jilet Sinan sokakta yaşıyor Yanıbaşımızda Ve sokağı ondan iyi tanıyan yok Sokağın şiddetini gaddarlığını sevgisizliğini Gönül Kıvılcım içlerine sokulduğu bu gençlerin öyküsünü duyuruyor bize

Deli Yunus Kunt Kinova Jilet Cingöz Fırlama ve diğerleri Sokaktakiler yani fark ettiğimizde kaldırım değiştirdiğimiz yüzleri kansızlıktan karaya çalmış tinerciler sefil ve perişan yaşayanlar kısacası en diptekiler Usta yazar Gönül Kıvılcım Jilet Sinan da işte bu kimliksiz evsiz ve sevgisiz yaşayan daha doğrusu yaşamaya çalışan çocukların yırtıcı dünyasına geceye gecenin en karanlık en soğuk ve en acımasız atmosferine davet ediyor okurunu Yoksulluk ve sefalete güzelleme düzmediği gibi sistemin dışına fırlatılmış bu insani atıklar için geri dönülecek noktanın çoktan aşıldığının da farkında Mekânları bazen bir üstgeçidin kuytu bir köşesi bazen bir bankamatik çoğunlukla terk edilmiş bir izbe şansları varsa boş bir dükkân olan bu çocuklar kendilerini kabul etmeyen bir toplumdan istifa ediyor ve ilk iş olarak da kendilerine hiçbir şey insan olma hakkı bile vermediği yetmezmiş gibi başlarına bela olan karakolda fişlenmenin yakalandıklarında cezalarının katlanmasının daha fazla dayak ve daha çok acının nedeni olan nüfus cüzdanlarını yırtıyorlar Başka bir tanrının başka bir cumhuriyetin topraklarındayız Kafa Kâğıtsızlar Memleketi ndeyiz artık O memleketin çocukları kimlikli topluma yönelik kin ve nefretlerini kendi bedenlerine ve birbirlerine akıtıyor tecavüzün kan şiddet ve ölümün doğallaştığı gecelerde her köşe başında bir pusunun ürpertisiyle bir sonraki güne yetişip tutunmaya çalışıyorlar Gelin bir sabaha daha tutunmuş Jilet Sinan ın kafasının içinde dolanıp duran cümlelere kulak verelim Adımımızı attığımız yerde filmlerdekinden güzel villalar bitecek düğün sofralarını aratmayan masalarda sinema afişlerinden göz kırpan kızlarla yemek yiyecektik Fantezilerimiz kutularından fırlıyor etrafımızda dans ediyordu Kabuklarımızdan zorla çıkardılar bizi Başımıza kaka kaka dünyanın düz değil yuvarlak olduğunu öğrettiler Bu yuvarlak dünyada dürüstler yerine namertler düşler yerine tefeciler iş yapıyordu Hırs içimizde patlayan havai fişekler gibiydi Yemin ettik Eğer dünya dönüyorsa biz de tersine çevirecektik Belalıydık bundan böyle Mademki belalılar topluyordu parsayı defterini dürecektik topunun Av köpekleriydik Geceleri köşelerde mazın adam bekledik Cüzdanı vermedi mi acımadık apandisini aldık Yakalanınca polis dövemeden jiletle kolumuzu bacağımızı kestik façamızı kendimiz attık