K almaxa — Ömer Lütfü Kurt

Zaman ilerledikçe su eski berraklığına kalıcı olarak kavuştu Nereye saklandıkları bilinmeyen balıklar sanki hiçbir şey olmamış gibi geri dönüp kayanın altında toplandı Derenin gürültüsü tekrar ortalığa yayılırken yarısı suyun içine sarkmış çalıya renkli bir kuş konup uzun uzun öttü Kuşun havalanmasıyla konduğu dal yaylanıp suya değdi ve durgun su yüzeyini büyüyerek ilerleyen halkalarla doldurdu Kestane ağacından düşen sarı yaprak suyun hafif akıntısıyla derenin yatağını buldu taşların üzerinden bir görünüp bir kaybolarak köpüren suyla beraber uzaklaştı Çok sevdiği torunu Karadeniz in büyülü ortamındaki dağ evine geldiğinde onu görünmez bir sevgi sarmalıyla kuşatan babaanne torununu hayallerinin ardından gitmesi için cesaretlendirir Tutkuları yaşıtlarınınkiyle çok da benzeşmeyen torunun varlığına babaannesinden başka kimselerin inanmadığı balığı yakalama çabaları ve sonrasında yaşadıkları tüm hayatı boyunca derin bir iz olarak kalacaktır