Kabulün Var mı — Ayşe Erken Karataş

Gönül tokluğuna daimî işçin Olmaya razıyım kabulün var mı Boş duran kabına sevgiyle aşkla Dolmaya razıyım kabulün var mı Sensiz geçen günde saymam yaşımı Zemzeme çevirdin katran aşımı Aşkından derbeder saçım başımı Yolmaya razıyım kabulün var mı O kutsal elinden dolular içip Muhabbet dağından meşk ile uçup Bahçende rengârenk gül olup açıp Solmaya razıyım kabulün var mı Diyar ı gurbette hasret çekerek Günü ayı yıla aşkla dikerek Ümitle özlemle vuslat ekerek Gelmeye razıyım kabulün var mı Yüreğim seninle murada erdi Varlığın ruhuma derinlik verdi Dilersen elinden umarsız derdi Bulmaya razıyım kabulün var mı Can buldum cananım senin canında Sevginle yaşayıp gönül hanında Şah Sultan bir ömür senin yanında Kalmaya razıyım kabulün var mı