Kadim Hikaye — Dr Osman Gürbüz

Yedi göğün Rabbi ve büyük Arş ın Rabbi huzurunda iken her şey ne kadar güzeldi Yok ile Var bir arada idi Yok un varlığı ya da Var ın yokluğu arasında karar seçime göre değişiyordu Yoklar her an Varlarla iç içe idi Aslında Yoklar Varlardan daha var idi Arş ı yük lenmekte olanlar ve çevresinde bulunanlar Rabbi hamd ile tesbih etmekte O na iman etmekte ve iman edenlere mağfiret dilemekteydiler ve ben de Levh i Mahfuz da hakkımda yazılanları yaşayana dek Nur un emrindeydim Zaten her şey Levh i Mahfuz da yazılanların vuku bulmasıyla başladı Ondan önce bana verilen emanete ve Nur a verdiğim ahde harfiyen riayet ediyordum Güven ve huzur içindeydim ve rızkım da her yerden bol bol gelmekteydi Rabbin huzurunda bulunacaktım da tüm varlardan yoksun mu bırakılacaktım Muhaldi Nur benim nurumdu Nur u her şeyden daha çok seviyor üstün tutuyor ve takdis ediyordum Kaldı ki Nur u hâlâ öyle görüyor biliyor ve O nu her şeyden yüce tutarak Nur un büyüklüğünü önce takdis sonra itiraf ediyorum Fakat Nur un benden sonra çamurdan yarattığı o mahlûku benden üstün tutmasını hazmedemiyorum Nasıl olur da sonradan kurumuş bir çamurdan ve şekillenmiş balçıktan yaratılan o mahlûk Nur un halifesi konumunda olabilir ki Pekâlâ ben de olabilirdim Hayır Nur o mahlûku seçti ve seçer seçmez de ona secde etmemizi emretti Nur un huzurundaki diğer varlıklar derhal emre riayet ederken ben tereddütte kaldım ve o mahlûka secde etmedim Edemedim O mahlûk herhangi bir vazife yüklenmemiş iken neden halife konumuna getirildi ki Esrarlıydı Gaybın mührü ile mühürlenmişti