Kadın Olmak — Muhabbet İbrahimova

Sahip niye benimle konuşmuyorsun Bir şey mi oldu Köyden birinin başına bir şey mi geldi Mihin iyice meraklanmıştı Kim diye bir daha sordu Ben öldüm Mihin Sahip az daha yüreğime inecekti Madem şakaydı niye böyle davranıyorsun Kararlıydım Bugün ona her şeyi söyleyecektim Benden nefret etse de söylemeliydim Onu daha fazla aldatmaya hakkım yoktu Mihin yemin ederim seni dünyalar kadar seviyorum Ama babama karşı gelemezdim Sustum cümlelerime devam edemedim O ise soru dolu bakışlarıyla cümlemi tamamlamamı bekliyordu Ben nişanlandım Mihin Başımı kaldırıp onun yüzüne baktım Rengi bembeyaz olmuştu Az önce ışıl ışıl parlayan gözleri yaşlarla kaplıydı Hiçbir şey söylemedi bağırmadı kızmadı Başını çevirip hızlı adımlarla uzaklaştı Keşke kızsaydı keşke bağırsaydı Mihin dur Sözümün devamını getiremedim Ne diyecektim ki Onu nasıl teselli edecektim Günahım büyüktü Olduğum yerden onun gidişini izledim