Kadının Ruhu — Lev N Tolstoy

Sevildiğini hisseden kadın kadar çekilmez bir şey yoktur Kadının gerçekte namert ve tehlikeli olan tabiatı öyle bir safhada adeta öldürücü bir mahiyet alır Yabani kedilikten zehirli yılanlığa geçer ve gitgide hayalimizin ölçemeyeceği kadar derin nihayetsiz ve tuzlu kötülük denizinde gülerek çırılçıplak yüzmeye başlar

Hintli bir yaşlı usta çırağının sürekli herşeyden şikayet etmesinden bıkmıştır Bir gün çırağını tuz almaya gönderir Hayatındaki her şeyden mutsuz olan bu çırak döndüğünde yaşlı usta ona bir avuç tuzu bir bardak suya atıp içmesini söyler Çırak yaşlı adamın dediğini yapar ama içmez ağzındakileri tükürmeye balar Tadı nasıl diye soran yaşlı adama öfkeyle acı diye cevap verir Usta gülerek çırağı kolundan tutar ve dışarı çıkarır Sessizce az ilerideki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp gölden su içmesini söyler Söyleneni yapan çırak ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken usta aynı soruyu sorar Tadı nasıldı